Get Adobe Flash player

อนาคตของชนชาติไทย

Font Size:

ประเทศไทยกำลังรณรงค์ เพื่อลดการใช้ถุงพลาสติก หรือพลาสติกที่ใช้ครั้งเดียวทิ้ง เพราะตอนนี้ขยะพลาสติกที่ย่อยสลายยาก กำลังเป็นปัญหาใหญ่ทั้งพื้นดิน อุดตันในท่อน้ำ ลงสู่แม่น้ำลำคลอง ลงสู่ทะเล ลอยติดตามชายหาด หรือที่จมลงปลาใหญ่น้อยกินเข้าไปก็ตาย 

แต่คงลำบาก เพราะชีวิตประจำวันจะมีพลาสติกมาเกี่ยวข้องเสมอ  จึงเป็นเรื่องยากที่จะเลิกใช้ เพราะมันเป็นเรื่องที่แก้กันที่ปลายเหตุ

ถ้าจะแก้ที่ต้นเหตุ ต้องกำหนดเป็นนโยบายระดับประเทศ ต้องใช้ความร่วมมือทั้งภาครัฐ สถาบันการศึกษา ตลอดจนนักประดิษฐ์ นักคิดค้น ต้องหาสิ่งแทนที่มีคุณสมบัติในการใช้ที่ใกล้เคียงกัน เหนียวไม่ขาดง่าย และสามารถย่อยสลายไปตามธรรมชาติ เพื่อมาทดแทนสิ่งที่เคยใช้ในชีวิตประจำวัน

โรงงานที่เคยผลิตถุงพลาสติก ก็ให้เปลี่ยนมาผลิตถุงชนิดใหม่นี้เพื่อใช้ในท้องตลาด ถ้าทำได้ ปัญหาที่ว่ายาก ก็จะแก้ได้ในทันที

แต่ปัญหาเก่ายังไม่ได้แก้ ปัญหาใหม่ก็เข้ามา

เมื่อเจ้าหน้าที่ ร่วมกันตรวจสอบตู้คอนเทนเนอร์ที่นำเข้าจากต่างประเทศ ทั้งหมด 4 ตู้ เป็นของบริษัทที่นำเข้าขยะพลาสติก ภายในสถานีคัดแยกสินค้า

เท่านั้นยังไม่พอ ยังพบว่ากลุ่มนำเข้าขยะได้สอกแทรกขยะอีเลคโทรนิก  ขยะเคมีอันตรายจาก 35 ประเทศ เรากำลังกลายเป็นประเทศที่รับขยะปนเปื้อน  ขยะเหล่านี้เป็นอันตรายต่อมวลมนุษย์ชาติ ไม่น้อยกว่ากากเดนนิวเคลียร์ ที่หลงเหลือจากการเข่นฆ่าของผู้กระหายสงคราม

ทั้งๆ ที่รู้ว่าอันตรายต่อผู้คน แต่คนไทยก็นำเข้า เพื่อความร่ำรวจจากเศษโลหะที่ติดอยู่ โดยไม่ห่วงพี่น้องร่วมชาติ

เราเคยโกรธทุกครั้ง เมื่อถูกต่างชาติระบุว่า “การศึกษา” ของไทยอ่อนด้อยกว่าประเทศเพื่อนบ้าน แต่เมื่อเจอเหตุการณ์เช่นนี้ จึงเริ่มไม่แน่ใจว่าสำนึกของคนเหล่านี้ไม่ใช่แค่อ่อนด้อย แต่ยังไร้ซึ่งคุณธรรม และสำนึกในความเป็นมนุษย์

เราปล่อยให้ประเทศเป็นแบบนี้ต่อไปอีกไม่ได้  

เราปล่อยให้ครู โกงเงินค่าอาหารกลางวันเด็ก ปล่อยให้ลูกศิษย์ที่ยังไร้เดียงสา ต้องกินขนมจีนเคล้าน้ำปลา มา 3 ปีเต็ม เพียงเพื่อครูจะเอาเงินส่วนที่เหลือ ไปบำเรอตัวเอง ถามว่าเป็นครูทำไม แม่พิมพ์ของชาติคืออะไร

เราปล่อยให้ข้าราชการไร้หัวใจ โกงเงินคนพิการง่อยเปลี้ย โกงเงินช่วยคนจน ที่ปกติเขาก็ได้น้อยนิดอยู่แล้ว จนไม่เหลือ คนแบบที่กล่าวถึงนี้ ควรจะเกิดในยุค “เปาบุ้นจิ้น” และควรต้องจบชีวิต ด้วยเครื่องประหารหัวสุนัข

เราปล่อยให้โกงทุกจุด โกงทั้งแผ่นดิน ไม่ได้อีกแล้ว เพราะนับวันจะกัดกร่อนกินประเทศ เราไม่สามารถให้ชาติพันธุ์ไทยเป็นชาติพันธุ์ที่ขี้โกงไม่ได้อีกแล้ว เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น วันหนึ่งเราจะสิ้นชาติ

สะท้อนใจทุกครั้ง เมื่อเห็นเด็กไทยในร้านค้าที่ให้บริการ หน้าคว่ำหน้างอ เหมือนถูกบังคับให้ทำงาน ไม่มีคนไทยคิดจะทำงานที่ใช้แรงงาน จึงต้องใช้แรงงานนำเข้าจากต่างชาติ แม้พนักงานรถไฟฟ้า ในห้างใหญ่ ฯลฯ มีต่างด้าวเข้ามาเติมเต็ม ยิ้มแย้ม ขณะที่คนจนคนไทย สอนลูกให้เป็นคุณหนู ซื้อโทรศัพท์ให้เล่นไลน์ เยาวชนเล่นยาเสพย์ติด 

ในประวัติศาสตร์ ครั้งหนึ่ง เรายกภาคเศรษฐกิจทั้งประเทศ ให้คนจีนผู้ขยันขันแข็งจากโพ้นทะเล ที่พูดไทยยังไม่ชัด ออกเสียง ร.เรือไม่ได้ ควบกล้ำไม่ได้ แต่วันนี้คนที่ออกเสียง ร.เรือไม่ได้ คือคนส่วนใหญ่ผู้มั่งคั่งของประเทศ โดยที่คนไทย ก็ออกเสียง ร.เรือไม่ได้ตามเขาไปแล้ว

มาวันนี้ ประวัติศาสตร์กำลังซ้ำรอย เราจำลังอยู่กับความฉ้อฉล อยูกับสิ่งที่เรียกว่า “หนักไม่เอาเบาไม่สู้” ยกอาชีพและที่ทำกินให้ชาวเพื่อนบ้านที่ประแป้งหน้าขาว ผู้ขยันทำกิน เข้ามาครองประเทศแทนคนไทย โดยไม่ต้องเสียเวลายกทัพมารบ.