Get Adobe Flash player

โลกสวย... มีอยู่จริง โดย สมเจตน์ พยัคฆฤทธิ์

Font Size:

มีคลิปวิดีโอ พร้อมข้อความถูกแชร์ในโลกโซเชียลมีเดีย น่าจะมาจาก “คุณณัฏฐกรณ์ ชิตวงศ์” บรรยายว่า...

เป็นเหตุการณ์ที่หมาน้อยตัวหนี่งถูกรถชนกลางถนน ต่อหน้าคนมากมายที่เห็นเหตุการณ์ แต่ไม่มีใครสนใจ เสมือนว่าชีวิตมันไม่มีค่าพอที่จะใครหยุดลงไปดู

มันยังไม่ตาย พยายามที่จะลุกขึ้น ท่ามกลางความหวังของเจ้าหมาน้อยที่ริบหรี่

ก็ปรากฏนางฟ้าตัวน้อยในชุดเครื่องแบบนักเรียนคนหนึ่ง เธอเดินตรงดิ่งไปที่หมาน้อย และก้มลงดูด้วยความเป็นห่วง

(ก่อนที่จะอุ้มมาแนบอก แล้ววิ่งข้ามถนนที่มียวดยานขวักไขว่ หายออกไป)

นางฟ้าตัวน้อย เธอมาเติมส่วนที่เราขาด “ความเมตตา”

คนที่ทำดีโดยไม่หวังผล สมควรได้รับการยกย่อง ทำดีอย่าคิดว่าไม่มีใครเห็น และนี่คือโฉมหน้านางฟ้าของพวกเรา

“วรรณภา มาณะการณ์”

เพราะความมีจิตใจงามของน้องคนนี้ เพราะคนโพสต์ที่ถอดความด้วยหัวใจนำมาบอก

ทำให้คลิปนี้มีผู้เข้าไปชมกว่า 10 ล้าน วิวส์

ต่อมา “ทีนิวส์” ซึ่งติดตามข่าวนี้ ได้ตามหาจนพบกับน้องนางฟ้า

น.ส.วรรณภา มานะการณ์ หรือ  น้องแอ๋ม  นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย 2 (ญว.2) อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา  

น้องแอ๋ม เล่าถึงเหตุการณ์ว่า ระหว่างนั่งรถสองแถวไปเรียนพิเศษในตัวเมืองหาดใหญ่ มาถึงสี่แยกเห็นสุนัขถูกรถชนนอนดิ้นอยู่กลางถนน จึงรีบชวน น.ส.อรณรีย์ จันทรยก หรือน้องแอล เพื่อนที่นั่งมาด้วยกันลงจากรถ เพื่อหาทางช่วยสุนัข พร้อมกับเข้าไปลูบหัว และเห็นเลือดออกมาก จึงอุ้มเข้ามาอยู่ริมถนน และนั่งร้องไห้ เพราะไม่รู้จะช่วยอย่างไร เนื่องจากมีเงินอยู่ในกระเป๋าร้อยกว่าบาท แต่อยากพาสุนัขไปหาหมอ จากนั้นก็มีพี่ใจดีมาบอกว่าจะพาไปหาหมอแล้วจ่ายค่ารักษาให้ แต่ก็เสียใจที่ยื้อชีวิตสุนัขตัวนั้นไม่ได้

น้องแอ๋ม เล่าต่อว่า ที่บ้านก็เลี้ยงสุนัข และเป็นคนรักสัตว์อยู่แล้ว ที่ช่วยก็ไม่ได้หวังผลตอบแทนอะไร และไม่รู้ว่ามีกล้องวงจรปิด นาทีนั้นไม่ได้กลัวว่าชุดนักเรียนจะเปื้อนเลือด เพราะแค่ซักหรือซื้อใหม่ก็ได้ แต่ชีวิตหาซื้อไม่ได้ แม้จะเป็นสุนัข อยากให้ทุกคนช่วยเหลือกันไม่เฉพาะกับคนเท่านั้น แต่รวมถึงไปถึงสัตว์ อีกทั้งไม่คิดว่าจะมีคนดูคลิปและแชร์กันมากขนาดนี้

โดยในเฟซบุ๊กก็มีคนมาขอเป็นเพื่อนจำนวนมาก สำหรับความฝันในอนาคตอยากเป็นสัตวแพทย์ แต่เมื่อเรียนในโปรแกรมวิทย์-คณิต ก็ได้รู้ว่าคงจะสอบเข้าไปลำบาก ถ้าไม่ได้เป็นสัตวแพทย์ อาจเป็นนักการสาธารณสุขก็ได้

ล่าสุด ทีนิวส์ รายงานเพิ่มเติมว่า ผลการทำความดีของ “น้องแอ๋ม” ก็ย้อนกลับมาหาเธอ เมื่อ  อาจารย์ถนอมทรัพย์ นูนน้อย  ผู้อำนวยการโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย 2 ได้แจ้งว่า 

คณบดี คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ได้ทางแจ้งผ่านทางโทรศัพท์ว่าคณะและมหาวิทยาลัยมหิดลมีมติให้ทุนการศึกษากับ น.ส.วรรณภา จนจบมัธยมศึกษาตอนปลาย และให้โควต้าศึกษาต่อในคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ในโครงการเด็กดีมีที่เรียน 

และทันทีทีเจ้าตัวรู้ข่าวทำให้ “น้องแอ๋ม” รู้สึกมีความสุขอย่างมาก และยืนยันจะตั้งใจเรียนเพื่อให้สามารถเข้าเรียนในคณะที่ใฝ่ฝันไว้ได้เป็นผลสำเร็จ

อาจารย์ถนอมทรัพย์ กล่าวว่า ที่ผ่านมาทางโรงเรียน มีกิจกรรมส่งเสริมการทำความดีของนักเรียนมาโดยตลอด และมีการแสดงความชื่นชมทุกกิจกรรม ทุกความดีของนักเรียนหน้าเสาธง  รวมถึงการทำหนังสือชื่นชมไปยังครอบครัวของเด็ก ในกรณีนี้ก็เช่นเดียวกันโรงเรียนมีความภาคภูมิใจ ที่นักเรียนเป็นคนจิตใจดี มีน้ำใจ นอกจากเด็กนักเรียนของโรงเรียนแล้วก็ยังขอชื่นชมไปยังพลเมืองดีอีก 2 คน ที่ช่วยกันนำสุนัขไปหาหมอและช่วยกันจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แม้ว่าจะไม่สามารถยื้อชีวิตสุนัขตัวนั้นได้ก็ตาม

ความงดงามของนางฟ้าน้อย ยังถูกกล่าวขวัญไม่หมดแค่นั้น แม้กระทั่ง “เปลว สีเงิน” ครูใหญ่แห่งค่าย ไทยโพสต์ ยังพูดถึง ในคอลัมน์ “คนปลายซอย” โดยกล่าวว่า

ดูคลิปเด็กนักเรียนที่หาดใหญ่ สงขลาวานซืน "น.ส.วรรณภา มาณะการณ์" กับ "น.ส.อรนรีย์ จันทรยก"

คนใจร้ายขับรถชนหมาที่ข้ามถนน ไม่มีใครช่วย จนกระทั่งเด็กนักเรียน 2 คนนี้ มาช่วยอุ้มไปส่งโรงพยาบาล แต่ก็ตาย เพราะถูกชนแรงมาก!

ด้วยอานิสงส์ใจเกื้อ เธอจึงได้รับการชื่นชม-ยินดี มีคนนำสิ่งที่เธอทำเผยแพร่เป็นแบบอย่างดีให้สรรเสริญกันทั่วสังคมออนไลน์

สังคมไทยเรานี่ พินิจให้ดีแล้ว จะเห็นว่า น่ารัก-น่าอยู่มาก หากแต่เราไปจดจ่อ-หมกมุ่นแต่เรื่องไม่ดีจากคนเลวพวกหนึ่งมากไป จึงทำให้ดูเหมือนบ้านเมืองเรา เต็มไปด้วยคนไม่ดี

กรณี เด็กนักเรียนช่วยหมาถูกรถชน บังเกิดอานิสงส์สรรเสริญ นั้น อยากยกให้เป็นตัวอย่าง ไม่ใช่ตัวอย่างการทำดีโดยตรง แต่อยากยกเป็นตัวอย่างในด้านของคำว่า "บุญ"

ประเด็นแรกเลย เป็นสิ่งยืนยันว่าเส้นทางบุญ ไม่ได้มีเฉพาะเส้นทางวัด-เส้นทางพระ หรือเส้นทางคนด้วยกันเท่านั้น

"เส้นทางสัตว์" กับหมาตัวหนึ่ง ก็เป็น "เส้นทางบุญ" ได้เหมือนกัน!

บุญหมายถึง การทำให้กมลสันดานของคนนั้นๆ หมดจดจากสนิมเกาะ คือ "โลภ-โกรธ-หลง" ทางที่ทำให้ "โลภ-โกรธ-หลง" ไม่กัดเกาะในสันดานจนเกรอะกรัง ทางนั้นแหละเป็นทางบุญ มี 10 ทาง

-การให้ รวมทั้งการเกื้อกูลแบ่งปัน -การสำรวมทางกาย ทางวาจา-การอบรมจิตทางสมถะ-วิปัสสนา –การนอบน้อมต่อผู้ที่ควรนอบน้อม –การขวนขวายในกิจที่ควรทำ –การแบ่งบุญที่ตนทำแล้วให้คนอื่น –การอนุโมทนาบุญที่คนอื่นทำแล้ว –การฟังธรรม –การแสดงธรรม -การกระทำความเห็นให้ตรง

อยากรู้ว่า สิ่งที่ตัวเองทำ ได้บุญหรือไม่ได้บุญ ก็ดูตามนี้

เด็กนักเรียน 2 คนนี้ แค่ให้แก่หมาตัวหนึ่ง ที่เรียกว่า "ทานัง"

เธอได้บุญบริสุทธิ์ อานิสงส์บังเกิด ทำให้ "ใจฟู" ด้วยความดีงามฉับพลัน!

เพราะเชื่อได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ขณะที่หมาดิ้นทุรน-ทุรายคาถนน รถคันแล้วคันเล่า ผ่านมา-มองดู แล้วก็ผ่านเลยไป ไม่มีใครอินังขังขอบ

ก็...แค่หมาตัวหนึ่ง!

แต่จิตใจของเด็กนักเรียนที่ไปอุ้มจากถนนส่งโรงพยาบาลนั้น เธอไปให้ความช่วยเหลือ เพราะจิตเกื้อกูล เมตตา-แบ่งปันบริสุทธิ์

คงไม่ไปช่วยเพราะหวังเอาบุญ-เอาคุณกับหมา หวังลาภยศจากการช่วยหมา กระทั่งหวังเอาหน้า-เอาตาจากหมา อย่างที่พูดกันว่า "ทำบุญเอาหน้า"

การทำแบบนี้แหละ... เป็นการทำด้วยกมลสันดานบางเบาจาก "ราคะ-โทสะ-โมหะ" ห่อหุ้ม เป็นการเกื้อกูลแบ่งปันแท้จริง

การให้โดยไม่แอบจิต คือไม่คิดหวังจะได้อะไรตอบแทนจากการให้นั้น นี่แหละ "บุญ" ที่จะเกิดอานิสงส์ตามพุทธวจนะ "สุโข ปุญญัสสะ อุจจะโย" การสั่งสมบุญจะนำสุขมาให้

เด็กนักเรียนทั้งสอง รวมทั้งคนอื่นที่ร่วมกันช่วยเหลือ รวมทั้งคนที่ร่วมอนุโมทนากับกรรมดีของเธอ ก็จะได้บุญเช่นกัน

ก่อนจบเรื่องนี้ ผมอยากขอบคุณ นางฟ้าน้อยและเพื่อน ขอบคุณผู้โพสต์ท่านแรก ที่เขียนได้กระทบหัวใจผู้คน ขอบคุณพี่ใจบุญที่พาหมาไปหาหมอ ขอบคุณเป็นพิเศษ แด่คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ที่เห็นคุณค่าของนางฟ้าน้อยที่มีหัวใจพร้อมจะเป็นสัตวแพทย์ที่ดี ด้วยการให้ทุนการศึกษา

ขอบคุณโรงเรียนหาดใหญ่วิทยาลัย ขอบคุณพ่อแม่ของน้องทั้งสองคน ที่เลี้ยงลูกให้เติบโตไปพร้อมกับจิตใจที่ดี

ทำให้รู้สึกว่าโลกใบนี้ยังมีมุมที่สวยงามและน่าอยู่ครับ.