Get Adobe Flash player

โฮม คัมมิ่ง ส่องวิถีไทย 8 ไปกับซีมายไทยแลนด์ เรื่อง.... วัลลภา ดิเรกวัฒนะ, สมเจตน์ พยัคฆฤทธิ์ ภาพ.... บุญญลักษณ์ เจริญกิจการ

Font Size:

คณะได้เยี่ยมชม ศูนย์การเรียนรู้ภูมิปัญญาไทย ผลิตภัณฑ์ชุมชน ผ้าซิ่นตีนจกหาดเสี้ยว จากชนชาติไทพวน ของครูสุนทรี วิชิตนาค ครูศิลป์ของแผ่นดินปี 2554 ประธานกลุ่มหัตถกรรมบ้านโบราณหาดเสี้ยวฯลฯ เจ้าของร้านสุนทรีผ้าไทย...

พวกเราช่วยกันอุดหนุนเสื้อผ้าไทยทั้งที่เป็นเสื้อ กางเกง กระโปรง ผ้าพันคอ ชุดติดกัน อย่างเร่งรีบ เมื่อคุณทิพย์ มัคคุเทศน์ของเราประกาศว่าเหลือเวลาอีก 10 นาที เรียกว่าไม่เคยลองเสื้อผ้าที่ไหนอย่างรวดเร็วเช่นนี้มาก่อน...

...ที่บ้านทองสมสมัย  เลขที่ 343/1 หมู่ที่ 5 ต.ท่าชัย อ.ศรีสัชนาลัย เป็นร้านทองร้านแรกที่ถือว่าเป็นผู้ให้กำเนิดรูปทองลายโบราณ ศิลปะแห่งทองสุโขทัย ดินแดนแห่งอารยธรรม

พี่อร่ามศรี (ใหญ่) รัตนไพบูลย์ ซื้อสร้อยข้อมือและแหวนทอง หนึ่งแสนบาทเศษ พี่ใหญ่บอกว่าซื้อทองที่นี่ทุกครั้งที่ไปเยือน เราแอบมองความงามของทองโบราณที่ข้อมือและนิ้วนางของพี่ใหญ่อยู่ห่างๆ มีน้องๆ อยากสมัครเป็นลูกบุญธรรมหลายคน...รวมเงินที่ช่วยกันกระจายรายได้สู่ชุมชน คุณเจแจ้งว่าแค่วันเดียวสี่แสนบาทเศษ...

แห่งสุดท้ายชมโครงการเกษตรอินทรีย์สนามบินสุโขทัย เลขที่ 99 หมู่ 2 ต.คลองกระจง อ.สวรรคโลก ก่อนที่จะเดินทางกลับกรุงเทพฯ

ส่วนเราต้องกลับไปยังเชียงใหม่ด้วยรถทัวร์ น้องอ้อม พรศรี ยิบ ชาวสุโขทัย นัดหมายให้พี่สาว คุณกรกมลและคุณศิรัตน์ มารับ เราขออาศัยและรบกวนให้ไปส่งที่สถานีขนส่ง

ไปถึงเวลาบ่ายสองเศษ รถช่วงบ่ายออกไปแล้ว คันต่อไปหกโมงเย็น ระหว่างรอก็เดินเล่นบริเวณนั้น มีมากที่สุดคือที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว หลายร้านให้เช่ารถจักรยานวันละ 30 บาท    

กลับไปที่สถานีฯ เห็น “รถคอกหมู” หรือรถสองแถวตัวถังไม้ จอดอยู่ เพื่อรับส่งผู้โดยสารไปยังตลาดเก่า เมืองโบราณ ขณะที่ยืนลังเลด้วยความสนใจ ก็มีผู้หญิงรูปร่างอวบอ้วนเดินเข้ามา เธอบอกว่า...ค่ารถคอกหมูเที่ยวละ 20 บาท ออกทุก 15 นาที ตอนนี้สี่โมงแล้ว ถ้าไปเดินเล่นอาจไม่ทันรถเที่ยวสุดท้าย หากพี่สนใจซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ เที่ยวละ 40 บาท...

เราถามว่าใครเป็นคนขี่ เธอบอกว่า...หนูเอง...มองรูปร่างของคุณเธอ แม้เราตัวเล็ก แต่จะเหลือที่นั่งแค่ไหน อาจถูกสะบัดหล่นกลางทางก็เป็นได้...เพื่อถนอมน้ำใจ ปฏิเสธไปว่าซ้อนไม่เป็น

เธอโฆษณาต่อ...จะไปรถยนต์ก็มี เที่ยวละ 150 บาท หรือเช่าจักรยานก็ได้...เราทำหน้ากระอักกระอ่วน ไม่ได้ขี่จักรยาน 30 ปีแล้ว...เธอย้อนว่า...โธ่เอ๊ยพี่ ฝรั่งเขายังขี่ได้เลย...

ในที่สุดเราก็ได้ขึ้นรถกลับเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพ ทิ้งเมืองสุโขทัยแหล่งมรดกโลกไว้เบื้องหลัง ตามคำขวัญที่ว่า...

มรดกโลกล้ำเลิศ   กำเนิดลายสือไทย เล่นไฟลอยกระทง   ดำรงพุทธศาสนา งามตาผ้าตีนจก   สังคโลกทองโบราณ สักการแม่ย่า พ่อขุน รุ่งอรุณแห่งความสุข            

ล่าสุด ขอแนะนำแหล่งท่องเที่ยวใหม่ ที่บ้านนาต้นจั่น ต.บ้านตึก อ.ศรีสัชนาลัย ทุกคนในชุมชนใช้แรงช่วยกันสร้างสะพานไม้ใผ่สาน ทอดยาวไปตามนาข้าว ความยาว 1 กิโลเมตร กว้าง 1 เมตร ณ ที่แห่งนี้มีโฮมสเตย์ ไว้ต้อนรับนักท่องเที่ยวได้ชื่นชมธรรมชาตินาข้าวที่เขียวขจี ละทิ้งความวุ่นวายไว้เบื้องหลัง เป็นการสร้างรายได้ให้กับชุมชนบ้านนาต้นจั่นอีกด้วย

...ขอนำความรู้สึกของชาวคณะ ตำรวจท่องเที่ยวและหัวหน้ามัคคุเทศน์ที่มากด้วยความสามารถ...

คุณพรศรี (อ้อม) ยิบ จบชั้นมัธยมที่อุดมดรุณี โรงเรียนประจำจังหวัดสุโขทัย ครั้งนี้ได้ร่วมงานสังสรรค์ของโรงเรียนครบ 100 ปี  พบเพื่อนเก่ามากมาย แต่จำกันไม่ได้เพราะแต่ละคน “เริ่มที่จะ” สูงวัย กันทั้งนั้น

ไปอยู่อเมริกาตั้งแต่อายุ 25 ปีกลับเมืองไทยปีเว้นปี มาทัวร์เป็นครั้งแรก หลังจากดูแลลูกชายอยู่ 19 ปี พอลูกชายเข้าเรียนมหาวิทยาลัย จึงมีเวลาเป็นของตัวเอง

คุณอ้อมเป็นคนหนึ่งที่มีอายุน้อยในกลุ่ม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ   เนื่องจากเธอเป็นลูกคนเล็ก ก็เคยชินที่อยู่กับพี่ๆ เหมือนได้เป็นเด็กตลอด ทุกท่านน่ารัก ทำให้บรรยากาศของการท่องเที่ยวสนุกสนานไปด้วย ประทับใจทุกอย่าง การต้อนรับของทุกจังหวัดดีมาก แต่สุโขทัยดีที่สุด เพราะเป็นจังหวัดที่ตัวเองเกิด

...ขอขอบคุณตำรวจสองท่านที่ดูแลคณะโฮมคัมมิ่ง นับตั้งแต่เชียงราย เชียงใหม่จนถึงสุโขทัย...

ด.ต.สายันต์ ชัยแก้ว ตำรวจท่องเที่ยวประจำสามเหลี่ยมทองคำ อ.เชียงแสน เชียงราย ประทับใจที่ได้ดูแลคณะจากลอสแอนเจลิส ทุกคนพอใจในการดูแลของพวกเรามาก เป็นกันเอง มีความรู้สึกที่ดีและให้ความสำคัญกับตำรวจท่องเที่ยวมาก ว่าประเทศไทยมีตำรวจคอยดูแลแบบนี้ด้วย ถือว่าสุดยอด

การที่มาเป็นตำรวจท่องเที่ยวนั้น ต้องมีใจรักการบริการด้วย ต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา ผมเคยทำงานด้านโรงแรมมาก่อน รู้ว่าการเทคแคร์คนเป็นอย่างไร เป็นเรื่องสำคัญมากและต้องมีใจรัก

ขอให้ทุกคนมีความสุข เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ ถ้ามีโอกาสขอให้มาอีก ผมยินดีรับใช้และมาดูแลอีกครั้ง  

ด.ต.วิชญ์นัย จันจี ชาวอุตรดิตถ์ มีภรรยาเป็นชาวเชียงราย ฝากถึงทุกคนว่า ถ้ามีโอกาสขอให้กลับมาเที่ยวเมืองไทยอีก เรายินดีรับใช้ เมืองไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวอีกมากมาย ขอให้ช่วยกันส่งเสริม 

คุณทิพย์อาภรณ์ เทพเทวี ยึดอาชีพมัคคุเทศก์ 14 ปี ระยะหลังทำทัวร์เอง เป็นมัคคุเทศก์เอง ปัจจุบันรับแขกยุโรป อเมริกันเป็นส่วนใหญ่ ตอนเด็กอยากเป็นทูต แต่ทางบ้านไม่มีกำลังส่ง งานนี้ถือว่าได้ทำหน้าที่ทูตวัฒนธรรม และจะทำงานนี้ไปจนกว่าจะเดินไม่ไหว        

ภูมิใจจากที่นักท่องเที่ยวจำนวนมาก พูดว่าเราเป็นประเทศไทยสำหรับเขา เป็นผู้นำเสนอเกี่ยวกับประเทศไทย อยากบอกว่ารักประเทศไทยเหลือเกิน ยิ่งทำอาชีพนี้ก็ยิ่งรักมากขึ้น

ครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ มีสรีระแตกต่างกัน แต่สิ่งที่ทำให้ทำงานไม่ยากเลย คือจิตใจของพี่ๆ แต่ละคนไม่มีใครยากเลย ขอฝากถึงพี่ๆ คนไทยในต่างแดน อยากให้กลับมาเที่ยว บางคนกลับมาเยี่ยมญาติแล้วไม่ได้ไปไหน อาจไม่รู้ว่ายังมีสถานที่น่าสัมผัสอีกมากมาย ขอให้เปิดโอกาสพบเจอกับประสบการณ์ดีๆ อยากชักชวนให้ได้ไปรู้ไปเห็น

เมื่อได้อยู่กับนักท่องเที่ยวหลายวัน ทำให้เกิดความผูกพัน หวังจะได้พบกันอีก รู้สึกเศร้าทุกครั้งเมื่อนึกถึงความสนุกสนานที่ออกทัวร์ด้วยกัน เวลาประสบปัญหาในการทำงานครั้งใด ก็จะนึกถึงแต่กำลังใจที่ได้รับ 

ทุกครั้งที่ต้องจากกัน จะไม่พูดว่าลาก่อน ขอพูดคำว่า...แล้วเราพบกันใหม่นะคะ.