Get Adobe Flash player

" คนดี...ยังมีให้เห็น ( นะคะ ) " โดย เปิ้ล อนะมาน

Font Size:

 

 

     สวัสดีค่ะ   วันนี้อากาศไม่ค่อยดีเลยค่ะ    วันอาทิตย์นี้ก็จะถึงฤดูหนาวแล้ว    เตรียมตรวจเช็คเครื่อง  Heater กันหรือยังคะ   อย่าลืมนำไปเช็ดถูปัดฝุ่นกันนะคะ   เวลาอากาศหนาวมากๆจะได้ใช้งานได้ทัน    พูดถึงอากาศหนาวของอเมริกาเนี่ย...หนาวแล้วแห้ง   ผิวหน้าผิวตัวจะแห้งกว่าปกติ    คุณๆที่มีผิวแห้งอยู่แล้ว...ก็ต้องโหมครีมบำรุงกันให้มากขึ้นกว่าเดิมค่ะ

        มีหลายท่านถามว่า...คอลัมต์ " ท่องโลกสดใส " ที่ดิฉันเขียนเนี่ย...ทำไมเขียนถึงเรื่องของ  " คน "     อ้าว !! ไม่ให้เขียนเรื่อง " คน "   แล้วจะให้เขียนอะไรล่ะคะ    ก็ชีวิตของคนเรา...จะทำอะไร    ตื่นขึ้นมาก็ต้องมีเรื่องราวมากมายแล้ว    จะพูด , จะกิน , จะนอน...ทำงานหรือทุกสิ่งทุกอย่างก็คือ  " ชีวิต " ของคนเรา...จริงไม๊คะ    และเรื่องชีวิตที่วันนี้จะขอเขียนถึง...เป็นการใช้ชีวิตของคนเรานี่ล่ะคะ   อาจเป็นเพราะว่าตั้งแต่ทำงานมาตลอด...หน้าที่การงานของดิฉันต้องเจอะเจอผู้คนหลากหลายรูปแบบ    มีตั้งแต่ต่ำสุดจนถึงสูงสุด    เคยสัมภาษณ์ผู้ที่อยู่สลัมเป็นพวกโฮมเลส ( Homeless )    หรือแม้กระทั่งผู้ที่ร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐี...ก็ได้มีโอกาสพูดคุย    เลยทำให้คิดได้ค่ะว่า....การที่ชีวิตของคนเราจะเป็นยังไง   จะดี..หรือจะเลว..สูงสุดหรือต่ำสุด    อย่าไปโทษคนอื่น   " คนจะดีจะเลว...ขึ้นอยู่กับตัวเอง "   บุญวาสนาก็เหมือนกันค่ะ    เลือกเกิดมาในตระกูลไหนไม่ได้ ....แต่เลือกที่จะเป็นคนดีได้ค่ะ

         วันนี้เลยขอเขียนถึงบุคคลที่ได้รู้จัก....ขอ  2  สาวก่อนค่ะ       สาวแรก...รู้จักและคุ้นเคยกันเหมือนเป็นหลานเป็นลูกจริงๆค่ะ " น้องแพรว "  จริงๆเธอเป็นลูกสาวของคุณใหญ่  อักษราภัค  เกตุทอง ( เจ้าของห้องเสื้อเดอะภูเขา ) ค่ะ    ปัจจุบันคงไม่มีใครไม่รู้จักแล้วนะคะ...โด่งดังซะระเบิดเถิดเทิง

      น้องแพรวคนนี้....น่ารักตั้งแต่วันแรกที่ดิฉันรู้จักค่ะ    อ่อนน้อม   มีสัมมาคารวะ     เจอทุกครั้ง...ไม่ว่าคุณแม่จะอยู่ด้วยหรือไม่อยู่   ไม่ต้องรอให้ใครมาบอกว่า  " ไหว้ป้า "  สิ   หรือไหว้คนโน้นคนนี้     เด็กคนนี้น่ารักมากในสายตาดิฉันเสมอ   ไปลามาไหว้...ช่วยแม่ทำงาน    เป็นเจ้าของร้านที่น่ารัก...คอยแนะนำลูกค้าว่า   อะไรเหมาะกับใคร..ยังไง ฯลฯ    เรียกว่าอายุแค่นี้แต่ " เก่ง " จริงๆทั้งๆที่คุณแม่ก็ไม่ค่อยมีเวลาได้อยู่กับลูกสักเท่าไหร่    แต่เมื่อมีลูกค้ามา...น้องแพรวก็ทำแทนคุณแม่ได้ดีค่ะ    เด็กจะดีได้เค้าเปรียบเหมือนผ้าขาว   เอาอะไรไปแต้มสีไหนบ้างล่ะ...ผ้าขาวก็จะมีสีตามที่คนเราแตะแต้มนั่นล่ะค่ะ     ดิฉันว่า " น้องแพรว " คนนี้...เค้าเป็นเด็กดีด้วยนิสัยของเขาเองด้วย...คิดเป็น...พูดเป็น    ความคิดแต่ละอย่างเหมือนผู้ใหญ่     รู้ว่าอะไรสมควรพูด...อะไรสมควรทำ   ก็เรียกว่า " ดีกว่าผู้ใหญ่บางคน "   ที่แก่แต่อายุ...แล้วคิดไม่เป็น    อย่างที่โบราณว่า  " แก่แล้ว..แก่เลย " ไงคะ    คุณๆที่จะไปหาซื้อเสื้อผ้าชุดไทยหลากหลายสมัย...ก็ไปหา " น้องแพรว "  ได้ค่ะ    ลองดูค่ะว่า...เธอน่ารักมั้ยนะคะ

        แถมท้าย....สาวอีกคนที่เจอะเจอนะคะ    " น้องตุ้ม "  พนักงานของ " ห้องอาหารเรือนแพ "  ของคุณสมชายค่ะ   ร้านอยู่บนถนน Hollywood ค่ะ    ดิฉันได้ไปทานอาหารร้านนี้บ่อยมาก...อาหารอร่อยค่ะ    การบริการของสาวสวยคนนี้...น่ารักค่ะ    ยิ้มแย้มแจ่มใส   บริการดี    ลูกค้าจะแน่นขนาดไหน...ก็ไม่เคยเห็นเธอหน้าหงิกหน้างอ     เพราะงานร้านอาหารเนี่ยเหนื่อยนะคะ   อาหารแต่ละจานก็ไม่ใช่เบาๆ...ทั้งร้อน..ทั้งหนัก    แต่สาวคนนี้ " ยิ้ม " อยู่เสมอ    เรียกว่าสมกับงานบริการจริงๆ...ยกนิ้วให้ค่ะ

         ก่อนลากันวันนี้     ชีวิตของคนเรามีขึ้น..มีลง     สูงสุด...อาจลงไปต่ำสุด     หรือต่ำสุดอาจขึ้นมาเป็นมหาเศรษฐี...ก็เป็นได้    แต่ความสุขในการที่มีชีวิตอยู่ทุกวันนี้ล่ะคะ...อยู่ตรงไหน     หาเจอหรือยัง....นั่นละ  " ชีวิต " ค่ะ     อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น...ไม่ต้องไปคอยมองเค้าแล้วเอามาเปรียบเทียบกับตัวเอง    ไม่มีทางที่ใครจะเหมือนใครได้     มองดูตัวเองให้มากไว้ค่ะ    แล้วพบกันใหม่นะคะ..................จุ๊บ.........................จุ๊บ.............................สวัสดีค่ะ