Get Adobe Flash player

รวมพล..คนกินผักเหนาะ!! โดย..เชิงภู

Font Size:

ตัวตึกที่สูงสามชั้นทอดยาวให้ร่มเงากับร้านค้าที่เรียงรายอยู่ด้านหน้า ห้าโมงเย็นแล้วเสียงเพลงในตลาดนัดหน้าสถานีรถไฟในตัวอำเภอดังไปทั่วบริเวณนั้น   รถไฟขบวนท้องถิ่นชะลอจอดที่ชานชาลา ผู้โดยสารก้าวลงจากรถด้วยสีหน้ายิ้มแย้มหนึ่งในนั้นคือลูกปลาที่สะพายเป้กลมปุ๊กเพราะยัดแน่นไปด้วยเสื้อผ้าสำหรับกลับบ้านช่วงปีใหม่ เธอก้าวลงจากรถพร้อมรอยยิ้ม

“ ทางนี้ๆ น้าปลา” เสียงคุ้นเคยตะโกนบอก ขามกระโดดเหยงๆ อยู่ข้างร้านค้าหน้าตลาดนัด

“ บายดีม่ายล่ะไอ้หลานรัก (สบายดีไหมล่ะไอ้หลานรัก)?” ลูกปลาทักทายหลานชายก่อนกอดคอกันเดินเข้าตลาดนัด

 “ ไม่ค่อยบายหาม่ายเบี้ยจ่าย (ไม่ค่อยสบายไม่มีเงินจ่าย)” ขามตอบหน้าทะเล้นก่อนหัวเราะคิกคัก ทำให้ผู้เป็นน้าพลอยหัวเราะไปด้วย “ มา..ไปซื้อเคยปลา (กะปิที่ทำมาจากปลา) ” ขามเอ่ยชวน

ร้านค้าในตลาดนัดหน้าสถานีรถไฟ เต็มไปด้วยสินค้ามากมายให้เลือกซื้อ มีทั้งขนม กับข้าว เสื้อผ้า และผักสด สองน้าหลานเดินเลือกซื้อขนมและเดินดูสิ่งของจนหนำใจ เมื่อเดินผ่านร้านขายผักลูกปลายืนมองเพราะผักสีเขียวงามน่ากิน

“ อย่าซื้อเหลยผัก (อย่าซื้อเลยผัก) ผักบ้านเรากะลักกะลุย (ผักบ้านเราเยอะแยะ)” ขามพูดพลางชูถุงพลาสติกที่บรรจุเคยปลาให้ดู

ลมเช้าพัดทักทายผู้คนที่เดินเล่นบนถนนสายเล็กหน้าบ้าน รถแล่นผ่านไปมา บรรยากาศดูคึกคัก รถมอเตอร์ไซด์ไร้ท่อส่งเสียงดังน่ารำคาญใจ ไม่นานเสียงเครื่องยนต์ก็ดับหายเมื่อหนุ่มน้อยจอดรถพร้อมประคองตะกร้าขนมจีนลงจากท้ายรถ

“ มาแล้วพี่น้องเหอ หนมจีน (ขนมจีน)” เสียงขามนำหน้าไปก่อนก่อนจะเดินเข้าบ้าน

“ ตั้งไว้ตรงนั้นแหล่ะ มาช่วยฉีกเนื้อปลาช่อนย่างให้ที (ให้หน่อย)” ลูกปลาบอกหลาน

แกงหม้อใหญ่ที่ควันร้อนลอยกรุ่นอยู่บนเตา ลูกปลากำลังละลายน้ำแกงสีเข้มข้นเข้ากับเคยปลาก่อนจะเทลงหม้ออย่างเดิม พยายามไม่ให้เศษเคยปลาไหลลงในหม้อ เมื่อน้ำแกงเดือดได้ที่ใส่เนื้อปลาช่อนย่างตามลงไปก่อนจะคนอย่างเบามือ ไม่นานนักใบมะกรูดฉีกแบบหยาบๆก็ตามลงไป

เสียงหัวเราะของกลุ่มสตรีที่หน้าบ้านไม่น้อยกว่าห้าคนดูรื่นเริงบันเทิงใจ ญาติๆและเพื่อนบ้านนั่นเองที่เดินตามป้าแย้มแม่ของลูกปลาตรงไปยังตะแคร่หลังบ้านที่เสื่อปูเรียบร้อยและถ้วยชามพร้อมสรรพ

“ หอมแล้วเว้ย แกงเคยปลา (คล้ายกับแกงไตปลา) ยกมาตะ (ยกมาซิ)!!” เสียงตะโกนจากหลังบ้านบอกคนในครัวทำขามค้อนหน้าคว่ำ

“ อ้อ!! ชวนกันมาพันนี้นี้เองถึงให้ซื้อหนมจีนตั้งแปดโล (กิโล)” ขามบ่นเบาๆ

“ อย่าแหลง (พูด) มากไอ้ขาม ล้างผักเหนาะ (ผักเครื่องเคียงกินพร้อมอาหารของคนปักษ์ใต้ ส่วนใหญ่เป็นผักพื้นบ้าน ผักริมรั้ว ) เร็วเข้า” ลูกปลาบอกขาม

“ อัยยา..ลุยเสียแหม็ด (มากมาย) ผักเหนาะ!! ลูกตอ (สะตอ) ยอดหัวครก(ยอดมะม่วงหิมพานต์) ยอดก้ามปู ไอ้นี่ยอดตอ (ยอดกระถิน) อันนี้ไหรหล่าว (อะไรอีก) อ้อ..ปลีกล้วย ...เอ๋า!! หรอยแรง (อร่อยแรง) ลูกเนียงเพาะ (ลูกเนียงคือพืชยืนต้นทางปักษ์ใต้ออกลูกเป็นช่อช่อละ10-12เมล็ด แกะเปลืองออกด้านในเป็นเมล็ด กินได้ทั้งเมล็ดอ่อนและแก่ แต่ถ้าแก่เอาไปเพาะในกระบะทรายเก็บไว้กินได้นาน)  ...บ๊ะ!!ลูกเหรียง (พืชยืนต้นใหญ่ ผลออกเป็นฝักคล้ายกับสะตอเมล็ดด้านในเป็นสีดำเนื้อในเมล็ดสีเขียวเข้มกลิ่นฉุน) ” ขามตื่นเต้นกับบรรดาผักมากมายที่วางไว้ข้างฝาบ้าน

ถาดใบใหญ่บดเบียดอัดแน่นไปด้วยผักเหนาะที่นอนสดชื่นเพราะถูกล้างอย่างสะอาด ขามยกถาดใส่ผักตรงไปหลังบ้าน ตามด้วยหม้อแกงน้ำเคยและตะกร้าขนมจีน

“ ตกลงทำหนมจีนเลี้ยงปีใหม่พวกป้าๆยายๆที่หลังบ้านใช่มั้ย ” ขามพูดน้ำเสียงงอนๆ “ ผมอิได้กินม่ายล่ะ (ผมจะได้กินไหมล่ะ)? ”  พูดพลางก็ชะเง้อมองไปหลังบ้านกลืนน้ำลายลงคอจนผู้เป็นน้าอมยิ้ม

“ แล้วพรือไม่ได้กินล่ะ (แล้วทำไมจะไม่ได้กินล่ะ) ?” “ มาช่วยทำกล้วยบวช (กล้วยบวชชี)ก่อน..เร็ว ปอกกล้วยเข้า” ลูกปลาเร่ง

“ ยอดหัวครกแหม็ด (หมด) แล้วเด้...เอามาเพิ่มเร็ววววว” เสียงตะโกนบอกจากหลังบ้าน “ ลูกเหรียงกัน (ด้วย) เอามาเหลยตะ (เอามาอีกซิ)”

“ อัยยา..กินกันหรอยแรง ขอนั่นขอนี่เพิ่ม วางหมากหร๊อด(หมากหลอด/สมุนไพรทำให้ท้องเสีย) ดีหวา (ดีกว่า)” ขามเดินกลับพร้อมบ่นปอดแปด

 “ น้าปลา ลูกตอยังเหลยม่าย (สะตอมีอีกมั้ย) ? สาวสวยหลังบ้านขอมา” ขามถามเสร็จลูกปลาหันซ้ายหันขวา แล้วชี้ไปที่กระปุกดินข้างฝา

“ อยู่ในนี้เหอน้าปลา (อยู่ในนี่เหรอน้าปลา)” ขามที่นั่งอยู่ข้างๆกระปุกถามย้ำ พอน้าพยักหน้าก็เปิดฝาล้วงหยิบทันที “ เอ้ย!! ไอ้ไหรวะ!!? กลิ่นอย่างแรงเลย” ขามร้องขึ้น

 
“ ลูกตอดอง ”