Get Adobe Flash player

ขุนช้างไชโย โดย..เชิงภู

Font Size:

...หนาวแล้วนะพี่จ๋า สัญญิงสัญญายังจำได้ไหม หนาวจวน..จะขาดใจ กอดหมอนร้องไห้ หัวใจเฝ้าแต่รอ... เสียงเพลงเคียวเกี่ยวใจเพลงลูกทุ่งเพราะๆดังจากทรานซิสเตอร์สีชมพูจางๆเครื่องน้อยบนคันนา  เนื้อเพลงบอกถึงหน้าหนาวที่มาแล้วแต่ความเป็นจริงสาวผิวเข้มตาคำที่ทั้งตัวเห็นแต่ลูกตานั้นยืนอยู่กลางแดดที่เริ่มร้อนขึ้น แต่ใจของเธอก็หน่วงเหน็บเจ็บเศร้าออกอาการหนาวตามบทเพลง

พุดซ้อนถอยหลังเดินขึ้นจากนาที่น้ำเจิ่งค่อยๆเดินอย่างระมัดระวังไม่ให้เผลอไปเหยียบข้าวเขียวต้นน้อยๆที่เรียงรายอยู่รอบตัว วันนี้เธอออกจากบ้านพร้อมด้วยวิทยุคู่ใจมาตั้งแต่เช้าตรู่ ตั้งใจมาถอนหญ้าในนาหว่านที่ขึ้นแซมปะปนข้าวเขียว สาวน้อยที่อีกไม่กี่เดือนก็จะบรรลุนิติภาวะแล้ว เธอก็เหมือนสาวรุ่นทั่วไปที่มีความรักปักอก แต่ด้วยความคิดเห็นแตกต่างกันทำให้เธอและคนที่เธอชอบนั้นต้องห่างกัน

ผ้าคลุมหัวถูกเปิดออกเพื่อระบายความร้อน เหงื่อซึมแถวไรผม รูปหน้าสวย คิ้วเข้ม ตาคม ขนตางอน จมูกได้รูป ตามแบบฉบับสาวใต้ ผมยาวตรงถึงกลางหลังถูกมัดรวบไว้เรียบร้อย พุดซ้อนนั่งเหม่ออยู่พักใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นหิ้ววิทยุเดินกลับบ้าน

“ ไปถอนหญ้าแต่เช้าเลยเหอ (เหรอ) ?” พิเชษหนุ่มวัยเดียวกันที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็กสะพายข้องแบกสุ่มเดินสวนมาทักทายถามไถ่ พุดซ้อนไม่ตอบได้แต่ยิ้มให้ก่อนจะเดินเลยไป หนุ่มตัวล่ำเตี้ยมองตามตาปรอย “ ได้ข่าวว่าไอ้วีรชัยหมันหลบ (กลับ) มาบ้านนะวันนี้ ” หนุ่มตัวดำบอก ทำให้สาวน้อยที่เดินเหม่อๆหยุดกึกหันมายิ้มให้ก่อนสอบถามเพื่อนตรงหน้าอย่างเร่งรีบ

พุดซ้อน วีรชัยและพิเชษเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ เรียนห้องเดียวกัน แต่เมื่อเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นหนุ่มสาวความเป็นเพื่อนก็เริ่มแปรเปลี่ยนทั้งวีรชัยและพิเชษชอบพุดซ้อนมากแต่คนที่ได้หัวใจพุดซ้อนไปกลับเป็นวีรชัยเพราะเป็นลูกผู้ใหญ่บ้านหน้าตาจัดว่าหล่อฐานะทางบ้านก็ใช้ได้ ส่วนพุดซ้อนนั้นก็ถูกใจวีรชัยเช่นกันเพราะเธอเรียนเก่งน่ารัก เก่งทั้งการเรียนและกิจกรรมของโรงเรียนทั้งสองจึงเป็นคู่รักวัยรุ่นที่ในโรงเรียนรู้กันดี ส่วนพิเชษนั้นได้แต่เฝ้ามองและถอยออกไปมองอยู่ห่างๆเพราะรู้ว่าพุดซ้อนไม่ได้ชอบตน เมื่อเรียนจบชั้นมัธยมปีที่หก ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป วีรชัยเดินทางไกล

ไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยเอกชนในกรุงเทพฯตามการนำพาของญาติพี่น้องที่เข้ากรุงกันเป็นส่วนใหญ่ แต่พุดซ้อนนั้นไม่อยากไปไกลบ้านบวกกับสอบเข้ามหาวิทยาลัยในจังหวัดใกล้เคียงได้เลยตัดสินใจเรียนตามที่สอบได้ ส่วนพิเชษนั้นไม่ได้ยึดติดกับอะไรมากมายเป็นเด็กวัดมาแต่เล็กแต่น้อยเพราะหลวงลุงเป็นเจ้าอาวาส ส่วนฐานะทางบ้านก็ไม่ได้ขี้เหร่ที่นามากมายให้ทำกินก็ตัดสินใจเรียนต่อสุโขทัยธรรมาธิราช เรียนอยู่กับบ้าน ถึงเวลาก็ไปสอบชีวิตมีความสุขดีแต่ใจก็คอยพะวงคิดถึงแต่พุดซ้อน ส่วนตัวพุดซ้อนเองกลับบ้านทุกวันหยุดเมื่อปิดเทอมก็กลับมาอยู่บ้านเสมอ แม้จะได้ทักทายกันตลอดๆ แต่สาวเจ้าก็ไม่เคยแง้มหัวใจให้พิเชษเลย

สาวตาคมในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์สีซีดยืนตัวชาเมื่อเห็นหนุ่มในหัวใจหนุงหนิงอยู่กับสาวสวยผิวขาวสไตล์สาวเมืองกรุง ช่วงแรกๆที่ห่างกันก็ยังติดต่อคุยกันดีแต่ผ่านไปไม่ถึงปีหนุ่มวีรชัยก็เริ่มเปลี่ยนไม่ส่งข่าวไม่ถามไถ่โทรไปหาก็ตัดสาย มาปีนี้กลับบ้านก็สอยสาวสวยยังกับดารามาอวดคนบ้านทุ่ง พุดซ้อนยืนซึมถึงบางอ้อ ว่าทำไมโทรไปก็ตัดสาย ทั้งไลน์ทั้งเฟสหนุ่มเจ้าบล็อกเธอหมด เธอเดินเข้าไปหาอย่างช้าๆ สาวสวยคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองสายตาสงสัย ส่วนวีรชัยเมื่อเห็นพุดซ้อนก็อึ้งนิดหน่อยไม่คิดว่าจะบุกมาถึงบ้าน

“ ใครน่ะวี? ” ภาษากลางออกจากปากและมองดูพุดซ้อนหัวจรดเท้าแบบเหยียดๆ

“ อ้อ..เพื่อนเราสมัยเรียนน่ะ พุดซ้อนนี่แคทตี้แฟนเราน่ะ ” วีรชัยบอกสาวข้างๆก่อนจะเผื่อแผ่มาถึงพุดซ้อนด้วยภาษากลาง เธอถึงกับอึ้งทึ่งในความเปลี่ยนแปลงของหนุ่มตรงหน้า

น่าแปลกที่น้ำตาไม่ได้ไหลแต่อึ้งๆอยู่ข้างในใจหน่วงๆ พุดซ้อนเดินเลี้ยวเข้าประตูบ้านอย่างเหม่อๆผ่านพิเชษที่ยืนมองอย่างห่วงใยแต่ไม่กล้าพูดอะไรได้แต่ส่งใจให้สาวเจ้าเข้มแข็ง ให้แค้นใจซะเหลือเกินอยากไปต่อยหน้าไอ้คนบ้านทุ่งทำตัวไฮโซ แค้นใจที่ทำให้พุดซ้อนผิดหวังเจ็บใจ แค้นใจที่เคยดูถูกตัวเองไว้ว่าพุดซ้อนไม่มีวันมองหนุ่มสารรูปแบบขุนข้าง แค้นใจที่ไม่ยอมพยายามให้พุดซ้อนหันมาสนใจเพราะคิดว่าพุดซ้อนรักชอบวีรชัยเลยยอมอกหักเสียเอง

..ท้องฟ้ายังเกลื่อนดาว ท้องนาต้นข้าวยังชูช่อเขียว น้องคอยพี่คนเดียว เห็นเดือนดวงเสี้ยว เหมือนเคียวคอยเกี่ยวใจ.. ฟ้ากว้างกลางทุ่งมืดครึ้มพุดซ้อนนั่งนิ่งมองเหม่อเพลงเดิมที่ดีเจเปิดเมื่อตอนกลางวันก็นำกลับมาเปิดตอนหัวค่ำอีก เธอเม้มปากตาส่องประกายบางอย่างแล้วเอื้อมมือไปปิดเพลงก่อนเพลงจะจบ ลุกขึ้นยืนตัวตรงเดินเข้าห้องนอนหน้าเชิดๆ

“ มึงหลบ (กลับ) มาพอดี ไปงานแต่งกูกันนะ (ด้วยนะ) นี่การ์ดแต่งงาน” พิเชษพูดกับวีรชัยที่กลับมาบ้านทุ่งหลังจากไปอยู่กรุงเทพฯเสียหลายปี เรียนๆเลิกๆ ไม่มีงานการทำเป็นหลักเป็นฐาน มีแฟนก็รักๆเลิกๆ  ได้ข่าวว่าพิเชษเป็นถึงปลัดอำเภอก็ให้รู้สึกอิจฉาไม่สนใจการ์ดแต่งงานยัดใส่กระเป๋ากางเกงทันที

งานแต่งอย่างเอิกเกริกอลังการเพราะพิเชษเป็นถึงปลัดคนรู้จักไปทั่ว แขกมากมายหลั่งไหลกันมาร่วมแสดงความยินดี วีรชัยยืนมองอยู่ห่างๆ ยืนส่งยิ้มให้สาวๆอย่างเท่ห์ๆ เมื่อเห็นป้ายที่ตกแต่งสวยงามก็หันหลังกลับทันที ได้ยินเสียงตามหลังที่โห่ร้องอยู่ในงานว่า

“ ขุนช้างไชโย !! ”