Get Adobe Flash player

โนราห์อาภรณ์ โดย..เชิงภู

Font Size:

สองข้างทางที่เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ร่มรื่น แม้จะเป็นทางถนนลูกรังแคบๆแต่เดินสบาย ต้นนมแมวประปรายไปตลอดทางลูกนมแมวสีเหลืองที่กระจุกเบียดเสียดมีเกือบทุกต้น ทำให้คนเดินผ่านอดไม่ได้ที่จะควักโทรศัพท์ขึ้นมาเซลฟี่  ไหมสาวปักษ์ใต้ที่ทำงานประจำอยู่ ณ เมืองหลวง กรุงเทพฯ ถ่ายรูปปั๊บก็โพสลงเฟสทันที ก่อนจะดึงลูกนมแมวปอกเปลือกส่งเข้าปากอมไปอมมาก็คายเม็ดดำๆทิ้ง

เสียงปี่โนราห์แว่วมาแต่ไกลไหมเงี่ยหูฟังแล้วอมยิ้มก่อนยัดโทรศัพท์มือถือลงกระเป๋ากางเกงแล้วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น เสียงปี่โนราห์ดังใกล้เข้ามาทุกทีเมื่อพ้นรั้วบ้านเข้าไปเสียงปี่ก็ชัดเจนขึ้น

“ว่างงานหาม่าย (ไม่มี) คนจ้างไปเล่นโนราห์เหอ (เหรอ) ลุงต้อย มานั่งเป่าปี่เล่นอยู่เนี่ย” ไหมพูดทันทีเมื่อเลี้ยวเข้าบ้านและเห็นผู้เป็นลุงนั่งเป่าปี่อยู่บนตะแคร่และป้าจันทร์นั่งสอยผ้าอยู่ไม่ห่างนัก

“ไอ้ไหม หล๊บมา (กลับมา) เมื่อใด  สวยขึ้นเว้อ (สวยขึ้นนะเนี่ย)!!” ลุงต้อยแซวหลานสาวพร้อมยกมือรับไหว้

“มาถึงแรกวา (เมื่อวาน) ค่ะ นุ้ย (หนู) ข้องใจลุงกับป้าเช้านี้เลยแขบ (รีบ) เอาของฝากจากกรุงเต๊บ (กรุงเทพ) มาให้” ไหมพูดพร้อมกับวางถุงของฝากถุงใหญ่บนตะแคร่และโผเข้ากอดลุงป้าทั้งสองคน

ลุงต้อยเป็นพี่ชายแท้ๆของพ่อไหม ทั้งลุงต้อยและป้าจันทร์คอยเลี้ยงดูไหมมาตั้งแต่เล็กๆ เพราะพ่อของไหมตายตั้งแต่ไหมอายุได้สองขวบ สองคนข้างหน้าเปรียบเหมือนพ่อแม่ของไหมก็ว่าได้กลับมาเยี่ยมบ้านทีไรสิ่งที่ต้องทำคือ มาเยี่ยมลุงและป้า และไหมชอบฟังปี่โนราห์ที่ลุงเป่า กลับมาทุกทีต้องได้ฟังปี่โนราห์ ทั้งลุงและป้าไม่มีลูกป้าจันทร์ยึดอาชีพรำมโนราห์ส่วนลุงต้อยเป็นคนเป่าปี่ พบรักกันก็เพราะลุงต้อยไปสมัครเป่าปี่ที่โรงโนราห์ส่วนป้าจันทร์เป็นสาวรำมโนราห์แต่งงานกันก็ยังคงยึดอาชีพอยู่ในโรงโนราห์นั่นแหล่ะ แต่ไหมเองไม่ค่อยได้สนใจในเรื่องมโนราห์สักเท่าไหร่เพราะเป็นคนสนใจเรื่องการเรียนและเรียนเก่งจนไม่คิดจะวอกแวกไปสนใจอะไร บางทีก็นึกเสีย ดายที่ไม่ได้สนใจเรื่องของมโนราห์เลยทั้งที่อยู่ใกล้ตัวแท้ ๆ

“ช่วงนี้หาม่ายงานจ้างเหรอคะป้าจันทร์ ” ไหมหันไปถามป้าที่สอยเสื้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“อาทิตย์นี้ม่าย (ไม่มี) อาทิตย์หน้ายัง (มี) สี่ห้าวัน” ป้าจันทร์ตอบยิ้มๆตามสไตล์คนอ่อนโยน

ไหมเพิ่งรู้จากลุงตอนกลับมาเยี่ยมบ้านเมื่อหลายเดือนที่แล้วว่าป้าจันทร์นั้นปลดตัวเองจากการเป็นนางรำมาเป็นผู้ดูแลเสื้อผ้าและอุปกรณ์รำมโนราห์แทนเพราะสุขภาพไม่ดีเข่ามีปัญหายืนรำนานไม่ได้ แต่ป้าจันทร์ก็มีความสุขดีเพราะชีวิตก็ยังวนเวียนอยู่กับอาชีพโนราห์

“ป้าทำไหรคะ (ป้าทำอะไรคะ)?” ไหมเดินตามป้าเข้าบ้านและถามทันทีเมื่อเห็นเสื้อผ้าสีสดอุปกรณ์และเครื่องแต่งกายของมโนราห์อยู่เต็มห้องนั่งเล่น

“ป้าซักทำความสะอาดพวกเสื้อผ้าอุปกรณ์โนราห์ได้เวลาเก็บให้เรียบร้อยแล้ว” ป้าบอก

“มานุ้ย (หนู) ช่วย” ไหมเสนอตัวทันที ผู้เป็นป้าพยักหน้ายิ้มรับ

“เสื้อผ้ากับอุปกรณ์โนราห์นี่ก็มากมายนะคะ พอได้ดูแลกันนะเนี่ย!!” ไหมช่วยจัดเก็บรวมให้เป็นหมวดเป็นหมู่ตามที่ตาสังเกตได้

“ธรรมดาโนราห์เครื่องแต่งองค์ทรงกายมันมาก มีแล้วก็ต้องดูแลรักษาและซ่อมแซม พวกนี้ป้าเพิ่งซ่อมเสร็จ ร้อยลูกปัดใหม่สอยชุนเล็กๆน้อยๆ ให้ใช้ได้อีกยาว สมัยนี้เครื่องอุปกรณ์โนราห์เสื้อผ้า เครื่องดนตรีแพงหูจี้เลย” ป้าจันทร์พูดไปมือก็เก็บจัดพับเข้าที่เข้าทาง

“อันนั้นเค้าเรียกเทริดใช่มั้ยคะ?” ไหมถาม

“ใช่แล้วเทริดในวงโนราห์มีไม่กี่อันหรอกเพราะเค้าไว้ให้หัวหน้าวงกับคนที่เป็นนางรำหลักๆใช้เท่านั้น คนที่รำโนราห์ไม่ใช่ว่าจะได้ใส่เทริดกันทุกคนนะ” ป้าจันทร์ตอบพร้อมกับให้ความรู้ไปด้วย

“ลุยเสียแหม็ด (เยอะแยะไปหมด) หวางอิแต่งตัวเสร็จ (กว่าจะแต่งตัวเสร็จ) โนราห์คงใช้เวลานาน” ไหมพูด

“ใช่แล้วมันต้องใช้เวลาแต่คนที่แต่งบ่อยๆ แป๊บเดียวทั้งแต่งหน้าแต่งตัว แต่คนที่เพิ่งรำใหม่ๆ หวางอิเสร็จเหงื่อเพรื่อเหมือนกัน (กว่าจะเสร็จเล่นเอาเหงื่อตกเหมือนกัน)” ป้าจันทร์บอกยิ้มๆ “....เครื่องแต่งกายโนราห์ยัง (มี) หลายอย่าง เริ่มตั้งแต่นุ่งหน้าเพลา(สนับเพลา/กางเกง) ใส่หน้าผ้า ผ้านุ่ง ผ้าห้อย ใส่ปิ้งคอใส่ปีกไหล่ ใส่สังวาล ปีกนกแอ่น รอบอก ทับทรวง ต้นแขน ปลายแขน ใส่กำไล ใส่สร้อยคอ ใส่เล็บ แล้วก็ใส่หางหงส์โนราห์  มากมายเครื่องแต่งกาย สุดท้ายก็ใส่เทริด แต่เมื่อแต่งเสร็จแล้วบอกได้คำว่าสวยงามมาก” ป้าจันทร์เล่าอย่างคนชำนาญการแต่งตัวโนราห์

“ว้าว สุดยอดเลย สมแล้วที่เป็นนางรำตั้งแต่สาวๆ” ไหมชมเปาะ ทำให้ป้าจันทร์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ “แล้วไซร (แล้วทำไม) ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องขนาดนี้ แต่งตัวไม่ครบทั้งหมดรำได้ม่าย (ได้ไหม)?” ไหมถาม

“ทุกอย่างมันยัง (มี) ที่มา แล้วป้าจะเล่าให้ฟัง ส่วนการแต่งตัวมันก็ต้องแต่งให้ครบก่อนขึ้นรำมันดีที่สุด” ป้าจันทร์พูดเสียงหนักแน่น

“ยังคงสงกะสัย ชุดโนราห์ อลังการงานสร้าง เพราะไหรนิ (เพราะอะไรนะ)?” ไหมยังออกอาการสงสัย

“เพราะเป็นชุดของเจ้าเมือง!!”