Get Adobe Flash player

มดชักย่าน โดย..เชิงภู

Font Size:

เศษกระดาษถูกไฟลามเลียส่งกลิ่นเหม็นไหม้ไปทั่วบริเวณบ้าน กระดาษที่ไหม้หมดแล้วกลายเป็นผงขาวปลิวว่อน สักพักเศษกระดาษก็ถูกจุดให้ติดไฟขึ้นอีกโดยคนที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ ไฟลุกที่กระดาษมือกร้านดำส่ายกระดาษไปมาเพื่อให้ไฟไปเผาบางอย่างอยู่ข้างฝาผนังบ้านด้านนอก สักพักก็คันยุกยิกต้องถอยออกมาเอามือปัดแข้งปัดขา

“ทำไหร (ทำอะไร) อยู่ล่ะเพื่อนเกลอ? หายเงียบเลยนะมึง ตั้งแต่ไปกินแกงขี้เหล็กใส่ปลาช่อนย่างก็หายไปเลยนะ กูเลยต้องมาแล (ดู) ว่ามึงตายแล้วม่าย (ว่ามึงตายรึยัง)?” พจน์ที่ดับเครื่องรถมอเตอร์ไซด์ตะโกนถาม

“ไอ้บ้า!! แช่งให้กูตายตั้งแต่หัววันเลยนะมึง กูบายดีแต่ใจกูช้ำใจเล็กน้อย” ดามพูด

“ก็กูบอกมึงแล้วว่าสาวทางเฟสทางไลน์อย่าไปหวัง  รูปโปรไฟล์อย่างงามเลยพบตัวจริงพันพรือล่ะ (ยังไงล่ะ) คนละเรื่องใช่มั้ย? ขี้หกคิดหลอกเอาแต่เบี้ย (โกหกคิดหลอกเอาแต่เงิน) ได้ข่าวว่าโดนไปหกพันเหอ (เหรอ)?” พจน์ถามเสร็จก็หัวเราะใส่

“เออ ไม่ต้องซ้ำเติมกู กูเชื่อแล้ว กูไม่เล่นแล้วเฟสไลน์ กูไม่ยุ่งไหรกับโลกออนไลน์เลย โทรทัศน์กูก็ไม่แล กูไปถากหญ้าที่วัดช่วงนี้ ” ดามพูดงอนๆ

“กูว่ามึงบวชสักพักน่าจะดี” พจน์แนะนำยิ้มๆ

“หึหึ..ถ้าเรื่องบวชยังก่อน เดี๋ยวผ้าเหลืองจะหมองเพราะกู หุหุ ” ดามเริ่มอารมณ์ดี

“แล้วมึงทำไหรอยู่นั่น (แล้วมึงทำอะไรอยู่ล่ะ) ? เผาเรินเหอ (เผาบ้านเหรอ) ?” พจน์ถาม

“ไอ้บ้า!! กูลนมด (กูเผามด) ชักย่าน (ไต่ตามหลังกัน) ทั้งบ้านเลย ไม่ต้องทำไหรแล้วกู มดอยู่ทั่วไปเลย หม้อข้าวหม้อแกง ห้องน้ำ ตั้งไหร (วางอะไรไว้) ไม่ได้เลยมดทั้งเพ ข้างเริน (ข้างบ้าน)มดเต็มเลยมันสวนสนามกันอยู่ที่บ้านกูนิ กูเลยโกรธ จัดการมันอยู่เนี่ย ” ดามร่ายยาว

“มดมากเดี๋ยวฝนก็มาหล่าวหยุดตกไปหลายวันแล้วเนี่ย เย็นนี้ตกแม่น (แน่นอน) !!” พจน์พูด

“จริงเหอ (จริงเหรอ) ? ฝนจะตก ตกเย็นนี้  มึงมั่วแล้ว” ดามขำเพื่อน

“มึงไม่หอน (ไม่เคย) ได้ยินเหรอ คนโบราณเค้าบอกว่าถ้ามดชักย่านฝนจะตก” “พอเรื่องเผามดก่อนนะมึงกูมาชวนไปดูเบ็ด ปักเบ็ดไว้หลายตา (หลายอัน) เลย” พจน์เอ่ยชวน

บ่ายคล้อยแดดยังแรงอยู่แต่สองหนุ่มก็รู้สึกสบายๆ เพราะเป็นเด็กทุ่งมาแต่ไหนแต่ไร แดดจะร้อนแค่ไหนก็ทำอะไรสองหนุ่มไม่ได้ เดินลัดทุ่งนาไปสักพักก็เจอกับขนำน้อยใต้ต้นหว้าใหญ่ พจน์เดินเข้าไปหยิบไซใส่ปลาสะพายก่อนจะเดินนำหน้าตรงไปอีก

“ได้ไอ้ช่อนจะดีมากกูจะเอาไปทำ...” ดามพูดไม่ทันจะจบเพราะพจน์ห้ามเสียก่อน

“ไม่จำเลยนะมึง ไปหาปลามึงอย่าแหลง (พูด) พันนี้ เดี๋ยวไม่ได้ปลาสักตัวเลยนะ ” พจน์ว่า

“โทษทีๆ กูลืมทุกที ไม่แหลงแล้ว ขออภัย” ดามพูด

สองหนุ่มเดินห่างออกไปจากขนำพอสมควรก้มๆเงยๆ อยู่ข้างคลองริมทุ่งนา  เบ็ดคันไหนที่เหยื่อหายไปแล้วพจน์ก็เกี่ยวไส้เดือนตัวอ้วนพีไว้ใหม่  เสียงดังจากอีกฝั่งคลองพจน์ยิ้มยักคิ้วให้เพื่อนด้านหลัง  ดามอาสาปลดปลาออกจากเบ็ดอันนั้นปลาช่อนโชคร้ายถูกหย่อนลงในไซ ฝาไซปิดเรียบร้อยแล้วพจน์ยื่นไส้เดือนให้ดามเกี่ยวที่ตะขอเบ็ด

“เบื่อมดจริง อยู่ทุกที่เลย ขบกูแหล่ะหล่าว (กัดกูอีกแล้ว)” ดามบ่นส่วนมือนั้นก็ปัดแข้งปัดขา แหย่เข้าไปในขากางเกง เกาที่ถูกมดกัด

“มดมากจริง ฝนน่าจะตกจริงหวันเย็นนี้ (ตอนเย็นนี้) บนหัวนามดทั้งเพ (บนคันนามดทั้งนั้นที่ขนำก็เต็ม จะเข้าไปนั่งสักเดี๋ยวไม่ไปแล้ว มดอิขบตูดเอานิ (มดจะกัดตูดเอาเปล่าๆ)” พจน์พูด “กลับดีหวา (กลับดีกว่า) เรียบร้อยแล้ว ใส่เหยื่อใหม่แล้ว ปลาช่อนหลายตัวเลย ใช่ได้เว้ยเที่ยวนี้!!”

“มึงบอกว่าเย็นนี้ฝนตก กูว่าไม่ตก พนันกันมั้ย?” ดามท้าเพื่อนซี้ “มดมากก็จริงแต่แดดร้อนแค่นี้ กูว่าไม่ตก” ดามพูดเสียงมั่นใจ

“อ้าว แล้วมึงไม่เชื่อที่คนเฒ่าคนแก่เค้าพูดเหอ มดชักย่านฝนมันจะตก แล้ววันสองวันมานี้มดมากจริง กูว่าเย็นนี้ฝนตกแน่นอน” พจน์พูด “มึงจำตอนเกิดสึนามิปี 2547 ได้มั้ย ก่อนเกิดสึนามิมีคนแก่เป็นคนชาย (ผู้ชาย) เที่ยวบอกคนไปทั่วว่าจะเกิดอันตรายที่มาจากน้ำให้แขบ (รีบ) ขึ้นไปอยู่บนเขา (ภูเขา) คนทั่วไปไม่เชื่อแกหาว่าแกบ้า เค้าถามแกว่ารู้ได้พรือ (รู้ได้อย่างไร) คนแก่คนนั้นบอกบรรดาสัตว์ๆบอกแก แกสังเกตจากสัตว์ทั้งมด นก สัตว์อะไรต่อมิอะไรมันกระสับกระส่าย นกบินหนีขึ้นที่สูง มดชักย่านขึ้นต้นไม้ สุดท้ายแล้วมันก็เกิดขึ้นจริง คนแก่คนนี้รอดตาย...อันนี้เค้าเล่าต่อๆกันมานะ กูก็เหลามึงไปตามที่ได้ยินมานิ หุหุ” พจน์เล่าตอนท้ายด้วยน้ำเสียงทะเล้น

“เออ เรื่องของมึง กูก็ฟังหนุก (สนุก) ไปงั้นแหล่ะวะ” ดามพูดไม่ใส่ใจ

สองหนุ่มเมื่อกลับถึงบ้านก็จัดแจงล้างเนื้อตัวก่อนจะพุ่งเข้าครัวทำกับข้าวที่ตัวเองคิดไว้ ห้าโมงเย็นพอดิบพอดี  ท้องฟ้ามืดครึ้มทันทีเสียงฟ้าร้องครืนๆ แป๊บเดียวหลังฟ้าร้องห่าฝนตกกระทบหลังคาเสียงดัง

“เอ้ย!! ตกจริงๆเว้ยเอ้ย  เอ้ยมดชักย่านแม่นจริง กูเชื่อมึงแล้วไอ้เกลอ” ดามพูดเสียงตื่นเต้น

“มดชักย่านก็เรื่องหนึ่ง มันอาจใช่หรือไม่ใช่ก็ได้ หุหุ” พจน์พูดยิ้มๆ

“แต่ฝนตกจริงๆ เหมือนที่มึงบอกเลยนะ” ดามยังคงน้ำเสียงตื่นเต้น

“ข่าวอุตุฯ บอกเมื่อเช้าน่ะ”