Get Adobe Flash player

พ่อแก่และหลานบ่าวกับดอกหญ้าแหย่ฟ้า โดย..เชิงภู

Font Size:

ฟ้าเบิกวันใหม่แสงรำไรลอดส่องใต้ร่มไม้ ความครึกครื้นของแต่ละบ้านเริ่มเงียบลงบรรยากาศเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง เพราะลูกหลานที่เดินทางมาเยี่ยมช่วงวันหยุดปีใหม่ได้เดินทางกลับกัน ก่อนปีใหม่นั้นบรรดาพ่อแม่พี่น้องต่างชะเง้อชะแง้แลหาผู้มาเยี่ยมว่าจะถึงมาช่วงไหน เมื่อมารวมตัวกันความสุขชื่นบานก็เกิดขึ้น และเมื่อเวลาล่วงความเศร้าในใจและนัยน์ตาโหยหาก็มาเยือน แต่ทุกคนก็ต้องยอมรับเพราะมันคือหน้าที่ที่ทุกคนต้องอยู่ และต้องทำ!!

ลมเช้าพัดแผ่วดอกหญ้าโยกย้ายส่ายพอเป็นพิธี กลางทุ่งข้าวร้างที่ค่อนข้างชื้นน้ำค้างยังไม่จางหาย สองชายต่างวัยเดินเล่นด้วยกัน ชายเดินนำหน้าผมสีขาวแซมดำนิดหน่อยนุ่งโสร่งตาหมากรุกผ้าขาวม้าพาดบ่า มือไขว้หลังเดินเหมือนจะครุ่นคิดอะไรบางอย่างไม่สนใจดอกหญ้าที่คอยสะกิดอยู่ข้างๆ

เด็กชายที่เดินตามหลังสนุกสนานกับการเอามือแปะป่ายดอกหญ้าเล่น บางครั้งก็รูดดอกหญ้าออกมาโปรยซ้ายขวา รูดได้กำมือใหญ่เหวี่ยงเขวี้ยงขึ้นข้างบนดอกหญ้าตกลงบนหัวตัวเองก็หัวเราะคิกคักและยิ่งหัวเราะมากขึ้นเมื่อดอกหญ้าสีเทาๆเกาะอยู่บนผมขาวของคนด้านหน้า

“ ยู้ฮู..ว่าพรือล่ะพ่อแก่ (ว่ายังไงล่ะตา) เดินเงียบเลย ข้องใจ(คิดถึงเป็นห่วง)น้าสาวใช่ม่าย เค้าเพิ่งขับรถออกไปแรกคืน(เมื่อคืน) ข้องใจแล้วเหอ (คิดถึงแล้วเหรอ)?” บอสเด็กชายที่อายุย่างสิบเอ็ดขวบแซวผู้เป็นตา

“ ธรรมดาแหล่ะ ข้องใจมันก็เป็นเรื่องธรรมดา รถมาก (รถเยอะ) ช่วงเทศกาลขับลำบากพ่อแก่ (ตา) ก็ห่วงซิ”’ ตาพวงพูดเบาๆ

“ ไม่ต้องห่วงไหร (ไม่ต้องห่วงอะไร) มากหรอก พอถึงกรุงเต๊บ (กรุงเทพฯ) เค้าก็โทรมาบอก สบายใจได้” บอสหลานรักของตาพวงปลอบใจไปตามประสาเด็ก มือก็ค่อยปัดป่ายต้นดอกหญ้าข้างคันนา

แดดส่องแรงขึ้น อากาศเริ่มอุ่นๆ สองตาหลานยังคงเดินไปตามคันนา  ลัดเลาะไปจนถึงขนำหลังเล็ก รอบข้างขนำเต็มไปด้วยต้นดอกหญ้าชูชี้แข่งกัน มองไปมองมาก็ละลานตาสวยดีบอสไม่รอช้าเดินฝ่าดงต้นดอกหญ้าเข้าไป ใช้มีดพกเล็กๆที่ติดกระเป๋ากางเกงมาตัดต้นดอกหญ้าได้เต็มกำมือ เมื่อได้หลายกำก็ใช้ต้นดอกหญ้าต้นเล็กๆที่เหี่ยวแต่เหนียวรัดดอกหญ้าเป็นกำๆนำไปวางเรียงบนขนำรายล้อมผู้เป็นตาที่นั่งนิ่งเงียบอยู่

“ ไอ้ไหร (อะไร) ของมึงล่ะไอ้บอส เล่นเป็นเด็กหญิงนะมึง (เล่นเป็นเด็กผู้หญิงนะมึง)” ตาพวงพูด

“ ม่ายม่ายอย่าแหลงพันนั้น(ไม่ไม่อย่าพูดอย่างนั้น) ผมแมนเต็มร้อยครับ ผู้ชายร้อยเปอร์เซ็น แต่ผมเห็นมันสวยดี หาม่ายไหรทำ (ไม่มีอะไรทำ) นิ” บอสพูดน้ำเสียงจริงจัง

โทรศัพท์มือถือเครื่องเล็กในมือหงิกกร้านเจ้าของกำลังครุ่นคิดว่าจะโทรดีหรือเปล่า เกรงใจลูกที่กำลังเดินทางอยู่ก็เกรงใจ เป็นห่วงก็เป็นห่วงอยากรู้ว่าถึงไหนแล้ว สุดท้ายแล้วก็ตัดสินใจกดโทรหา

“ อ้อ..เข้าสมุทรสาครแล้วเหอ ดีดี ไม่ไกลแล้ว ขับรถดีๆนะโหลกนะ (นะลูกนะ) ไม่ต้องแขบ (ไม่ต้องรีบ) เหนื่อยก็หยุดพัก พักตามปั๊ม พักไปเรื่อย ” ตาพวงพูดน้ำเสียงเป็นห่วง เมื่อจบการสนทนาสีหน้าก็ดีขึ้น

“ บอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง พ่อแก่ข้องใจมากไปหนักแรง(เป็นห่วงมากไป) โทรอีแล้วแล้ว(โทรจังเลย)” บอสพูดเสร็จก็ควักโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง มือถือเครื่องใหญ่กว่าของตาและถ่ายรูปได้ด้วย เดินตรงไปถ่ายรูปต้นดอกหญ้าข้างขนำ

“ เรื่องของกู มึงอย่าแหลงมาก (อย่าพูดมาก)” ตาพวงว่าหลานแต่น้ำเสียงแจ่มใส

บอสนั้นสนุกสนานกับการถ่ายรูป แดดเช้าส่องกระทบดอกหญ้าพอถ่ายรูปออกมาก็สวยไม่น้อย บอสยืนบ้างนั่งบ้างนอนบ้างถ่ายรูปดอกหญ้าแกว่งไกวยามลมพัด สักพักก็กดดูรูปทั้งหมดที่ถ่ายได้ รูปไหนไม่ถูกใจก็ลบทิ้งรูปไหนสวยก็เก็บไว้

บอสนั่งหน้านิ่งหลังพิงกอต้นดอกหญ้าพิจารณาภาพในมือถือ ตั้งแต่ได้มือถือเครื่องนี้มาจากพ่อที่ให้รับช่วงต่อใช้ได้ บอสก็เอามาถ่ายรูปเล่นเป็นประจำ ได้รูปเก็บสะสมไว้มากมายบางครั้งก็มานั่งลบออกเพราะความจำเต็ม

บอสเดินหน้ามีคำถามกลับไปที่ขนำ มือยังคงจับมือถือไว้ส่วนตาก็เพ่งมองรูปในมือถือ งุนงงกับภาพที่ถ่ายได้

“ พ่อแก่ (ตา) ไซรดอกหญ้ามันเติบพันนี้ล่ะ (ทำไมดอกหญ้ามันใหญ่แบบนี้ล่ะ)” บอสส่งรูปในมือถือให้ผู้เป็นตาดู “ ดอกหญ้าใหญ่แยงฟ้าเลย” บอสบอก

ตาพวงอมยิ้มกับคำพูดของหลานชาย เพ่งมองรูปดอกหญ้าที่บอสถ่ายไว้ในมือถือก่อนจะเงยขึ้นมองหน้าหลานยิ้มๆ

“ ถ่ายรูปสวยเหมือนกันนะมึง” ตาพวงเอ่ยชม

“ ผมถามว่าไซรดอกหญ้ามันเติบจัง ดอกจริงๆมันไม่ใหญ่ขนาดนี้นิ” บอสพูด

“ มันอยู่ที่มุมในการถ่ายรูป ภาพนี้มึงถ่ายพรือล่ะ (ยังไงล่ะ)? ยืน นั่ง ” ตาพวงถามหลาน

“ ผมก็ไม่แน่ใจ ถ่ายไปเรื่อย น่าจะนอนถ่ายดอกหญ้าถ่ายใกล้ๆเลย ได้รูปดอกหญ้ากับฟ้ามาคู่กัน แต่ดอกหญ้าใหญ่ได้แรงอก(ใหญ่มาก)” บอสบอก

“ มึงไปถ่ายแค่ๆ (ใกล้ๆ) เลยได้รูปดอกหญ้าใหญ่และติดฟ้ามากัน (ด้วย)  มันเกิดจากมุมกล้องและระยะการถ่ายรูป ภาพเลยออกมาเหมือนดอกหญ้าแหย่ฟ้า”ตาพวงอธิบาย

“ บ๊ะ!! พ่อแก่(ตา) ไม่ธรรมดาจริงพอถิ รู้จักมุมกลงมุมกล้อง ” “ เอามือถือมา คล่าวเดียวจัยนะ (รอสักครู่นะ) ” บอสพูดแล้วเดินออกไป

“ จะได้เห็นดอกหญ้าทิ่มฟ้า!!”