Get Adobe Flash player

อยู่ปารีส โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ในฐานะคนเอเชียมันลำบากพอสมควรถ้าจะคิดอ่านไปอยู่กรุงปารีส อย่างน้อยๆต้องมีสตางค์ มีความรู้ทางภาษาฝรั่งเศสพอพูดกันรู้เรื่องกับชาวฝรั่งเศส ถ้ามีที่ผมเอ่ย คุณจะไปอยู่ปารีสได้

ทีนี้ข้าวของที่ปารีสแพงหูฉี่นะครับ ถ้าไปอยู่ที่นั่นห้ามคิดเปรียบเทียบราคาของ แม้กระทั่งการจ่ายกับข้าวที่ตลาดหรูหราจะแพงขึ้นเป็นเงาตามตัว แต่ถ้าพูดฝรั่งเศสได้ ราคาจะเปลี่ยนไปบ้าง ราคาถูกกว่า อย่าลืมนะครับชาวฝรั่งเศสมีนิสัยคล้ายชาวเอเชียมาก ซื้อข้าวของจิปาถะสามารถต่อได้ นอกจากที่ห้างสรรพสินค้าหรูๆอย่างนี้ต่อรองไม่ได้ สำหรับผมอยู่ในฐานะศิลปิน ค่อนข้างสบายมากเพราะชาวฝรั่งเศสยกย่องศิลปิน ถ้ามองทางลึกของวัฒนธรรมของเขา ยกตัวอย่างง่ายๆ ศิลปะและมิวเซี่ยมต่างๆเป็นสิ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ไปจับจ่ายใช้สอยในระหว่างไปดู ศิลปะระดับโลก อย่างเช่น ภาพเขียนโมนาลิซ่าที่ลือชื่อ ที่ลูฟว์มิวเซี่ยม เป็นต้น เวลาผมอยู่ปารีส ผมไปดูศิลปะทุกวัน บางวันมีชาวฝรั่งเศสมาเรียนศิลปะกับผม พอได้เงินใช้บ้าง

ทำไมผมจึงสอนศิลปะชาวฝรั่งเศสและชาวอเมริกันได้ ? ก็ไม่มีอะไรนอกจากผมมีความรู้ความสามารถสอนเขาได้ รวมทั้งมีความสามารถตอบคำถามทางศิลปะทั่วๆไปได้ ถ้าใครคิดอ่านจะสอนศิลปะ ผมขอแนะนำให้สะสมความรู้รอบตัวให้มากที่สุดไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร เช่น เรื่องการเมืองต่างๆ ประวัติศาสตร์ศิลปะอย่างละเอียด ถ้าตอบไม่ได้จะไม่มีคุณสมบัติสอนศิลปะ ใครมาเรียนจะหนีหมด ผมหมายถึงการสอนศิลปะส่วนตัวแก่บุคคล ไม่ใช่สอนที่อาร์ตคอลเลจ

อยู่ปารีสผมไม่เคยนอนดูทีวีอย่างเดียว ผมชอบไปคุยกับคนท้องถิ่น ไปกับเพื่อนๆชาวฝรั่งเศสที่พูดภาษาอังกฤษได้ดี ถ้าไม่มีเพื่อนจะบุกเดี่ยวก็ดีเหมือนกัน แต่ต้องใช้ ภาษาใบ้ เข้าไว้ ใครๆก็รู้โดยทำมือบอกลักษณะสิ่งที่คุณต้องการ ผมไปอยู่ปารีสใหม่ๆ ไปตลาดจะไปซื้อ “ข้าวสาร” ฝรั่งเศสไม่รู้ภาษาอังกฤษเพราะเป็นแค่คนขายของในตลาด แต่ถ้าพูด “Riz” ออกเสียง “รีส” จะพอสั่งซื้อข้าวสารไปหุงกินเองได้ ไม่ต้องเสียเงินมาก เพราะว่าอาหารตามร้านอาหารจะแพงมากพอสมควร แต่ว่าถ้าท่านชอบอาหารแม็คโดนัลด์จะสบายใจได้เพราะว่าอาหารฟาสต์ฟู้ดมีอยู่มาก มีชาวฝรั่งเศสไปนั่งกินอาหารอเมริกันเหมือนกันแต่ส่วนมากจะเป็นพวกวัยรุ่น มีอยู่หลายครั้งผมเคยเข้าตาจนเพราะว่าบางแห่งไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้ ผมต้องพูดฝรั่งเศสซึ่งเป็นผลดีแก่ผม ได้โอกาสพูดภาษาท้องถิ่นโดยความจำเป็น พูดกันไปหัวเราะกันไปสนุกสนานและไม่เคยลืมประสบการณ์ชีวิตที่ต้องพูดหลายภาษาในเวลาเดียวกัน คือพูดไทยกับแพ็ท พูด ภาษาอังกฤษผสมฝรั่งเศส กับคนขายของ

ผมไปอยู่ฝรั่งเศส สิ่งที่ผมชอบมากเป็นพิเศษคือไปเที่ยวอาร์ตสติวดิโอของโมเน่(Monet) ที่นั่นทางการฝรั่งเศสได้รวมเอา “สวนโมเน่” Les jardins de claude monet เข้าไว้ที่อาร์ตสติวดิโอของโมเน่ ที่นั่นจะได้เห็นต้นไม้ดอกไม้ที่โมเน่เขียนไว้ในภาพเขียนต่างๆ การได้เห็นของจริง ท่านจะเข้าใจโดยเฉพาะชาวศิลปะมีความซาบซึ้งในภาพเขียนของโมเน่ที่เขียนภาพธรรมชาติได้อย่างดียิ่งของโลกนั้น มีที่มาอย่างไร สำหรับผมต้องไปศึกษาหลายครั้งเพื่อให้เกิดความเข้าใจเวลาสอนลูกศิษย์ชาวอเมริกันจะได้อธิบายได้ถูกต้องแม่นยำ

เห็นไหมล่ะครับ การเป็นครูสอนศิลปะที่อเมริกาจะต้องมีความรู้ทางประวัติศาสตร์และเคยไปสัมผัสมาแล้วด้วย ผมยึดหลักการ “สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น” มาสอนลูกศิษย์ได้ผลดีเลิศตลอดเวลากว่าสามสิบปีที่ผมสอนชาวอเมริกัน ในปัจจุบันผมยังสอนอยู่อย่างเดิม มีลูกศิษย์อเมริกันมาสมัครเรียนไม่เคยขาด กลายเป็นอาชีพได้ บางครั้งเวลาลูกศิษย์เลิกเรียนนั่งคิดอยู่ในใจ เอ๊ะเราสอนคนอเมริกันได้อย่างไร คิดไปคิดมาได้คำตอบออกมา เพราะว่าผมกลายเป็นคนอเมริกันไปครึ่งตัวแล้ว ซีกหนึ่งเป็นไทย อีกซีกหนึ่งเป็นอเมริกัน พูดได้สองภาษาเป็นอย่างดีนั่นเองครับ