Get Adobe Flash player

เกิดมาเป็นคนศิลปะ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ผมเขียนถึงตัวผมเองที่เกิดมาเป็นผู้ทำงานศิลปะ เป็นทั้งผู้เขียนภาพและครูสอนศิลปะส่วนตัวและครูพิเศษสอนตามสถาบันศิลปะสำคัญในอเมริกาและยุโรป ผมถนัดการสาธิต เทคนิคส่วนตัวของผม ทำอย่างไรจึงจะได้ภาพเขียนที่ดีมีคุณภาพได้รับคัดเลือกเข้าโชว์ภาพเขียนในอาร์ตมิวเซี่ยมสำคัญๆได้

ผมไม่ใช่เป็นครูสอนศิลปะอย่างเดียว เป็นศิลปินทางด้านจิตรกรรมส่วนตัว มีผลงานได้โชว์ตามอาร์ตมิวเซี่ยม อาทิเช่น ที่ลูฟว์แห่งกรุงปารีส เป็นต้น ที่แคลิฟอร์เนียได้รับรางวัลเป็นศิลปินแห่งแคลิฟอร์เนียจากมลรัฐ ได้รางวัลสำคัญจาก เอเชียมิวเซี่ยม แห่งซานฟรานซิสโก เคยลงแข่งขันการเขียนภาพร่วมกับศิลปินแห่งแคลิฟอร์เนียกว่าสี่ร้อยคน ผมได้รับรางวัลถึงเจ็ดรางวัลตั้งแต่รางวัลชนะเลิศและเทคนิคต่างๆ ทำชื่อเสียงให้ศิลปินไทยเป็นอย่างมาก บางคนมาขอดูตัว ถามว่าทำไมถึงชนะรางวัลอยู่คนเดียวในหลายรางวัล ถ้าจะเป็นคนคุยก็คือ “กวาดรางวัลเรียบหมด” ผมดีใจลึกๆที่เกิดเป็นไทยและทำได้ไม่แพ้ชาติอื่นๆ และทำให้คนกล่าวขวัญถึง “ไทย” ในทางที่ดีเกิดขึ้น ถึงแม้จะเป็นจุดเล็กๆ ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

ผมยังเกิดมาเป็นคนเงียบๆและถ่อมตนเอง ที่รู้เพราะว่าทั้งลูกศิษย์นานาชาติและวงการศิลปะในอเมริกาชอบขนานนามว่าผมเป็นอาร์ติสแบบนั้น มีอะไรดีไม่เคยคุยและไม่ทะเยอทะยานในอาชีพ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ นำพาไปสู่ความสำเร็จ ไม่มีใครมาช่วยเหลือ ในที่สุดความสำเร็จปราศจากคนคอยช่วย ปล่อยให้ศิลปะของผมที่สร้างขึ้นมามันพาไปสู่ความสำเร็จ

ถ้าจะถามผมว่าทำยังไงถึงจะประสบความสำเร็จ ผมมักตอบคำถามจากจริงใจของผมออกไปว่า “ทำอะไรจงทำให้ดีที่สุด” จะประสบความสำเร็จได้ในทางใดทางหนึ่ง การกระทำอะไรลงไปก็แล้วแต่ ถ้าทำด้วยตนเองและประสบความสำเร็จ จะเป็นความภาคภูมิใจแห่งชีวิตของตนเอง จะมีคนสรรเสริญไปตลอด เข้าทำนอง ทำดีจะได้ดี อย่ากลัวคนกลั่นแกล้งแทงข้างหลัง อย่าไปกลัว ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย จงจำไว้ให้ดีๆ จะเกิดความรู้สึกมีความสุข อย่าคิดแข่งขันผู้อื่น แต่ผู้อื่นมาแข่งขัน เราไปห้ามเขาไม่ได้ ให้คิดว่าถ้าเราไม่ดีเขาคงไม่แข่งขันกับเราหรอก จะได้มีความรู้สึกดีแก่ผู้คนทั้งหลายในสังคม

การทำดีของผมก้าวไปไกลถึงยุโรป ได้รับรางวัลจากพิพิธภัณฑ์ศิลป์ลูฟว์ ที่เอ่ยเอาไว้เพราะว่าถ้าทำอะไรดี อย่าไปกลัวว่าไม่มีคนรู้ และมนุษย์ทุกคนเป็นคนฉลาด ทุกคนจะรู้ว่าใครดีไม่ดี เข้าทำนอง “ความลับไม่มีในโลก” เป็นอาร์ติสต้องโชว์ความสามารถนั้นให้คนดูของจริงเอาไว้ อย่าคุยอย่างเดียวเพราะว่าการเป็นศิลปินที่แท้จริงต้องโชว์ผลงานให้ประชาชนดูและตัดสินว่าดีหรือไม่ จากตัวอย่างงานโชว์ศิลปะรวมศิลปินต่างๆ ถ้าใครมีผลงานดีเด่นจะได้รับรางวัลและมีคนไปมุงดูศิลปะดีเด่นนั้นโดยไม่ต้องเชื้อเชิญ ผมอยู่อเมริกาและยุโรป ผมเอาศิลปะนำหน้าผมคือผู้ทำขึ้นอย่างไรก็นำหน้าไปก่อน ให้คณะกรรมการตัดสินเอาเอง เวลาได้รับการตัดสินจะมีความสุขเป็นล้นพ้น

ผมมีทัศนคติของผม ถ้าเป็นศิลปินต้องใช้ศิลปะของตนนำหน้าโดยปราศจากสมัครพรรคพวก ต้องมีความรู้สึกรับผิดชอบต่อการยุติธรรม ไม่มีลำเอียง ศิลปะเป็นสิ่งสำคัญแก่มวลมนุษย์ชาติ ถ้าไม่เคารพแล้วใครจะมาเคารพศิลปะเท่าศิลปินครับ