Get Adobe Flash player

งานวันวัฒนธรรมไทยครบรอบ 25 ปี และปารีส โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

จริงๆ แล้วงานวันวัฒนธรรมไทยกับปารีสมันไม่มีทางจะเกี่ยวข้องกันได้เลย แต่ว่าผมเป็นผู้ริเริ่มและดำเนินการกับคณะกรรมการอาสาสมัครมาครบ 25 ปีแล้วนะครับท่านผู้อ่านที่เป็นแฟนกับงานวันวัฒนธรรมไทย ซึ่งผมรักงานเทศกาลส่งเสริมและเผยแพร่วัฒนธรรมไทย ทั้งด้านประเพณีและศิลปะ

ประการแรก ผมเรียนศิลปะประจำชาติมาจากเมืองไทย มีความซาบซึ้งในศิลปวัฒนธรรมไทยมาก ถึงแม้ว่าทัศนคติของชาวไทยชอบพูดถึงใครเรียนศิลปะหรือศิลปินจะไส้แห้ง คำว่าไส้แห้งคงหมายถึงไม่มีทางจะร่ำรวย ไม่มีความเป็นอยู่อุดมสมบูรณ์ได้เหมือนไปเรียนวิชาอื่นๆ ซึ่งมันก็จริงครับ แต่ว่าสำหรับผมไม่ถึงกับไส้แห้งเพราะว่าผมได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากบิดาและมารดาให้เรียนรู้อะไรก็ได้แต่ต้องมีความรู้จนถึงขั้นเป็นครูเขา ผมเชื่อสิ่งที่เตือนใจผมมาตลอด ทำให้ผมกลายเป็นครูสอนศิลปะอยู่ที่แคลิฟอร์เนียในปัจจุบัน การสอนศิลปะสาขาจิตรกรรมหรือ วาดเขียน ในภาษาไทยง่ายในอดีต ถ้าใครถามผมว่าเรียนอะไร ผมตอบว่าเรียนที่เพาะช่างสาขาจิตรกรรมหรือทัศนศิลป์ คนฟังผมบอกมีอาการหน้าแห้งๆ เพราะแสดงว่าผมคงจะหัวขี้เลื่อยไปเรียนวิชาอื่นๆ คงไม่ได้เหมือนคนอื่นๆ

เพื่อนผมชื่อ “เสนอ” เป็นเพื่อนสนิทกัน พอจบมัธยมสูงสุด เพื่อนผมไปเรียนที่ จปร. ผมบอกเพื่อนว่าผมจะไปเรียนที่เพาะช่างเพราะว่าคุณครูเชาว์บอกว่าผมไปเรียนศิลปะได้และจะได้ดี ผมเชื่อคุณครูและนึกดีใจในคำว่า จะได้ดี มันฝังหัวผมและเชื่อคุณครู ส่วนบิดาและมารดาของผมท่านใจดี ลูกจะไปเรียนอะไรก็ได้ตามใจลูกทุกอย่าง ปัจจุบันผมประสบความสำเร็จแห่งชีวิตทางศิลปินและศิลปะ ถ้าจะนับคือได้แสดงภาพเขียนที่ลูฟว์มิวเซียม แห่งปารีส วงการศิลปะจัดให้อยู่ในระดับเวิร์ลคลาส และได้รางวัล เอเชียอะไลฟ์ จากเอเชียมิวเซียมแห่งซานฟรานฯ รวมทั้งที่เพาะช่างตอนจบออกมายังได้รางวัลแกรนด์ไพรซ์จากที่นั่น ต่อมาภาพเขียนภาพนั้นขายไปในราคาสูงสุดในชีวิตแห่งศิลปะภาพหนึ่ง

ต่อมาที่แอลเอ ผมคิดว่าสมควรจะมีการส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมไทยอย่างจริงจัง ผมจึงริเริ่มงาน วันวัฒนธรรมไทย ขึ้น แบบไม่ประสงค์กำไร พอมารู้ทีหลัง งานวันวัฒนธรรมไทยต้องจัดที่ “บานสะเดลพาร์ค” เท่านั้น เพราะว่าได้รับเงินจัดงานมาจากแอลเอซิตี้ เงินที่ได้มาต้องเอาไปเป็นค่าเช่าสถานที่ต่างๆ รวมทั้งค่าธรรมเนียมต่างๆ ก็หมดไปกับซิตี้อีก ที่จัดได้เพราะว่าได้รับทุนเพิ่มเติมจากสถานกงสุลใหญ่และททท. และผู้บริจาคอื่นๆ มาสมทบ จัดได้ต่อเนื่องมาจะครบรอบ 25 ปีในปีนี้ ซาวด์เหมือนมีอยู่งานเดียวที่จัดมานาน

อะไรต่างๆ ที่ผมทำขึ้น ผมได้รับความบันดาลใจมาจากการได้ไปอาศัยอยู่และทำงานศิลปะที่กรุงปารีส ได้รับประสบการณ์การทำงานมาจากยุโรป เขาทำอย่างไร รวมทั้งผมได้รับการอบรมจากสภาศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนีย ให้จัดงานอย่างมีคุณภาพนั้นต้องทำอย่างไร สภาศิลปะฯ เป็นแผนกหนึ่งในการบริหารของผู้ว่าการมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ผู้ได้รับเงินทุนจะต้องมีการแข่งขัน ถ้าใครชนะจะได้รับรางวัล ปีหนึ่งจะมีผู้ได้รับ 30 คน ผมได้รับทุนนี้และเป็นหนึ่งใน 30 คน(ศิลปินอเมริกัน) ผมจะเขียนต่อไปอีกนะ ตอนนี้ยังไม่จบ ขออภัย