Get Adobe Flash player

ครูไทยสอนศิลปะแก่ชาวอเมริกันได้ไหม โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

สำหรับประวัติการสอนศิลปะของผมแก่ชาวอเมริกันนั้น ผมเริ่มสอนศิลปะตั้งแต่อายุยี่สิบกว่า ตอนจบศิลปะใหม่ๆ ผมเคยสอนศิลปะที่โรงเรียนนานาชาติที่กรุงเทพฯ ในศิลปะนอกหลักสูตรของโรงเรียน ในขณะที่สอนศิลปะอยู่ที่นั่นผมเปิดโรงเรียนสอนศิลปะส่วนตัวขึ้นชื่อ “วิบูลสกูลอ๊อฟเพ้นท์ติ้ง” คือใช้ชื่อผมเป็นหลักประกันคุณภาพการสอนชัดๆ ลงไปเลย ปรากฏว่ามีชาวต่างชาติที่มาอาศัยอยู่ที่เมืองไทยโดยเฉพาะกรุงเทพฯ พอรู้ข่าวว่ามีการสอนศิลปะเป็นภาษาอังกฤษ ต่างพากันมาสมัครเรียนศิลปะกับผม

เพาะช่างนั้นยังไม่มีใครเปิดสอนศิลปะเป็นการส่วนตัว มีเฉพาะที่เพาะช่างและช่างศิลป์และมหาวิทยาลัยศิลปากรเท่านั้น ตอนผมจบศิลปะใหม่ๆ ผมสอบชิงทุนไปเรียนต่อเมืองนอก ได้ทุนเอไอดีจากอเมริกัน ก่อนไปเรียนเขาส่งผมไปเรียนภาษาอังกฤษที่เอยูเอ สถาบันสอนศิลปะ ผมได้ภาษาอังกฤษที่นั่น สามารถสอบผ่านชั้นระดับต่างๆ จนถึงขั้นสูงสุดสามารถไปเรียนต่อเมืองนอกได้

ต่อมาเมื่อสามสิบปีมาแล้ว ผมโยกย้ายมาอยู่ที่นี่อเมริกา ผมจึงเปิดโรงเรียนสอนศิลปะแก่ชาวอเมริกันมาจนถึงปัจจุบัน นักเรียนที่มาเรียนกับผมแล้วกลายเป็นศิลปินจริงๆ มีจำนวนมาก ในปัจจุบันยังมีลูกศิษย์มาเปิดสอนศิลปะเด็กๆ ในแซนด์วิวไฟอาร์ตสติวดิโอ ที่เดียวกับผมอยู่ในปัจจุบัน เรียกว่าสอนแข่งกับครูสอนศิลปะมาก่อนก็ได้ ที่เอ่ยอยากบอกผลการสอนศิลปะของผมมีผลอย่างไรเกิดขึ้น ผมดีใจเสมอๆ เมื่อได้ยินว่าลูกศิษย์ไปสอนศิลปะแก่คนอื่นๆ เป็นการเติบโตทางศิลปะที่แท้จริงและการสอนของผมนั้น ผมไม่เคยหวงวิชาใดๆ ทั้งสิ้น มีความรู้แค่ไหนก็สอนลูกศิษย์หมด ผมมีอุดมคติ “ยิ่งให้ยิ่งรวย” ชาวตะวันตกยังเชื่อถือว่าการให้ก่อนจะได้รับการตอบแทน ไม่เชื่อ เอาง่ายๆ ถ้าคุณยิ้มให้ใคร เขาจะยิ้มตอบแทนหรือไม่ก็ไม่หน้าบึ้งกับเรา ชีวิตสดใสเกิดขึ้นเพราะการให้และการยิ้มแย้มนั่นเอง คนไทยนิยมการไหว้ ถ้าใครไหว้เราในทันที เราจะไหว้ตอบเขาคนนั้นเช่นกัน

เอาล่ะครับ หันมาเรื่องสอนศิลปะให้แก่ชาวอเมริกัน ฟังๆ ดูมันไม่น่าจะมีใครมาเรียน เพราะไม่ใช่พรรคพวกเดียวกัน แต่สำหรับผม พอเปิดอาร์ตสติวดิโอสอนศิลปะ ยังไม่ได้ขึ้นป้ายเลย มีนักเรียนมาสมัครเรียนศิลปะ ตอนนั้นผมยังแลดูหนุ่ม นักเรียนอาวุโสอเมริกันมาถามผม คิดว่าผมยังเด็กๆ อยู่จะเป็นครูสอนศิลปะได้หรือ พอมาเรียนเลยรู้ความสามารถของผมที่ผมถนัดสอนศิลปะและเขียนภาพมานานจนสอนคนอื่นๆ ได้ การสอนศิลปะแก่ชาวอเมริกันในฐานะเกิดที่เมืองไทยนั้น อาจจะยากและบางคนอาจจะคิดว่าคงไม่สอนได้ง่ายๆ จริงแล้วมันอยู่ที่คุณมีความรู้สอนหรือเปล่าต่างหาก ถ้ามีความรู้ทางศิลปะแน่นและรอบรู้จนเป็นครูเขาได้ จะสอนได้แน่ๆ สำหรับเรื่องภาษา ไม่ใช่ของยาก อาศัยสาธิตการเขียนภาพให้ดูบ่อยๆ จะสอนได้ดีกว่าสอนปากเปล่าเสียอีก หลายคนชอบพูดเรื่องเหยียดผิวที่นี่อเมริกา ก็จริง มีจริง แต่ว่าความรู้จะมาเหยียดไม่ได้ มันจะกลบเรื่องสีผิวไปหมดครับ ได้แก่ตัวผมเอง ซึ่งผมมีลูกศิษย์นานาชาติเป็นเครื่องยืนยัน

ถ้ามีความรู้จริง เรื่องแบบนี้จะหายไป มีความรู้จริง มีวิธีการสอนที่ดี มีคนยอมรับและกล่าวขวัญถึง รวมทั้งมีรางวัลการสอนศิลปะ ผมรับรองการสอนศิลปะแก่ใครก็ได้ทั้งนั้นครับ พบกันใหม่ในสัปดาห์หน้าอีกเช่นเคยนะครับ