Get Adobe Flash player

ความสามารถทางศิลปะ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ถ้าจะเอ่ยถึงประวัติของศิลปะตะวันตก สมควรอย่างยิ่งต้องศึกษา Geometric Art เสียก่อนอื่นใด เพราะว่าศิลปะลัทธินี้เกิดขึ้นที่กรีกเมื่อพันปีก่อนคริสต์ศักราช ถ้าเอามาบวกกับพ.ศ.ปัจจุบัน นับได้หลายพันปี

ในฐานะที่ผมเกิดมาเป็นนักศิลปะ ถ้าจะนับตั้งแต่เริ่มเรียนศิลปะที่เพาะช่างมาถึงในปัจจุบัน นับได้นานโขทีเดียวแหละครับ วันนี้เขียนเรื่องความสามารถทางศิลปะอย่างปราศจากพรรคพวก การที่ผมเขียนเน้นพรรคพวกเพราะว่าการได้อะไรมาจากศิลปะ ถ้าไม่ได้จากความรู้และความสามารถส่วนตัวแล้วล่ะก้อ มันไม่น่าภูมิใจเท่าไรนัก เนื่องจากมันคือศิลปะ ต้องโชว์ความสามารถส่วนตัวให้คนรู้ จะเข้าข่ายมีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน จะตกถิ่นฐานใดก็ไม่แคลน อย่างผมมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่อเมริกา ถ้าผมไม่มีวิชาศิลปะมาก่อน คงไม่ประสบความสำเร็จได้ในปัจจุบันแน่ๆ

ความสามารถทางศิลปะในทัศนคติของผม ในฐานะผมเป็นศิลปินด้านวิช่วลอาร์ตหรือวาดเขียนที่ชาวบ้านชอบพูดว่า จบวาดเขียนไปเรียนวาดเขียน ฯลฯ สุดแล้วแต่ใครจะเรียกกัน นั่นคือฐานะของผมตามภาษาชาวบ้านทั่วๆ ไปนิยมเรียกศิลปินด้านวาดเขียนเอาไว้เป็นที่รู้จักในหมู่ชาวไทย

ความสามารถทางศิลปะของผมหมายถึงต้องเป็นศิลปินที่มีความรู้ความสามารถสร้างผลงานศิลปะให้ชาวโลกประจักษ์แก่สายตา ส่วนรางวัลทางศิลปะไม่สามารถจะช่วยในความจริงได้ เพราะว่าผู้ที่มาดูงานศิลปะเขาสามารถวิจารณ์ศิลปะได้จากรสนิยมของเขา แต่ว่าถ้าศิลปินผู้นั้นมีความรู้ความสามารถ สามารถสร้างศิลปะให้ชาวโลกพิสูจน์ก่อน ผมคิดว่าสมควรอย่างยิ่ง ยกตัวอย่างเช่นอาร์ตคอลเลจยังนิยมแบ่งสาขาศิลปะให้เป็นหลายแขนง อาทิ ปั้น เขียน หรือ หัตถกรรม ฯลฯ ใครเคยเรียนศิลปะมาก่อนจะเข้าใจในความถนัดหรือการแบ่ง Art Skill ต่างๆ ในโลก ศิลปะชาวตะวันตก ผมเคยได้รับการอนุมัติหรือคณะกรรมการตัดสินจากอาร์ตมิวเซี่ยมระดับสากลและนานาชาติที่สำคัญๆ สูงสุดมาแล้วหลายครั้ง ทุกครั้งผมจะสร้างงานศิลปะ(ภาพเขียน)ของผมให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ บางครั้งผมใช้เวลาปีหนึ่งถึงสองปีก็มี โดยต้องคร่ำหวอดอยู่ในอาร์ตสติวดิโอของผมทั้งวัน บางครั้งถึงค่ำคืนแบบใจจดจ่อ Inspired ต่องานของผม ผมทำจนชิน สมัยอยู่กับแม่ แม่เรียกกินข้าวก็ไม่ไปกิน แม่ต้องแบ่งอาหารไว้เป็นพิเศษให้ผม ซึ่งผมไม่เคยลืมลงได้ ในฐานะที่ลูกจะเป็นอะไร แม่ย่อมสนับสนุนเสมอ ไม่เคยขัดขวาง ทางชีวิตของลูกที่ลูกเลือกเดินทางมาวันนี้ดีครับ แม่ยังยกย่องเอาไว้เสมอ ถ้าไม่ได้แม่สนับสนุนจะไม่มีกำลังใจมาจนตราบเท่าทุกวันนี้ เป็นความจริงในโลกศิลปะส่วนตัวของผมเองที่ควรเอ่ยเอาไว้อีก

ความสามารถทางศิลปะ บางคนกล่าวว่าพวกอาร์ตีสมีพรสวรรค์ติดตัวมา มันก็จริง แต่การฝึกฝนด้วยตนเองจนเกิดความชำนาญนั้นย่อมมีความทัดเทียมกับพรสวรรค์เหมือนกัน จะแตกต่างอยู่บ้างก็คือความมีวิจิตรศิลป์อาจจะมีมากน้อยกว่ากัน หรือเกิดมามีพรสวรรค์ทางปรัชญาศิลป์คือสวรรค์ให้มาเลย

ผมอยู่ที่นี่มีอาชีพเป็นศิลปินและสอนศิลปะแก่ชาวอเมริกันตั้งแต่ค.ศ.1984-ปัจจุบัน ได้รับรางวัลการสอนและภาพเขียนหลายรางวัลที่สำคัญรวมทั้งที่ลูฟว์แห่งปารีส ผมได้มาเพราะความสามารถทางศิลปะทั้งสิ้น สิ่งที่ผมยกย่องมากคือครูบาอาจารย์ทางศิลปะที่เคยสอนผมมาจากเพาะช่างในสมัยเป็นโรงเรียน แต่ปัจจุบันกลายเป็นมหาวิทยาลัยไปแล้ว ผมเป็นคนจริงอยู่อย่าง ผมชอบบอกสถาบันที่เคยเรียน เช่นเคยเรียนที่โรงเรียนประชาบาลที่คุณพ่อเป็นครูใหญ่ ผมเคยเรียนมัธยมที่วัดโพธิ์ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ผมเริ่มภาษาอังกฤษที่นั่น ท่องศัพท์ไม่ได้โดนตีมือ ทุกคำที่พูดผิด บัดนี้ผมกลายมาเป็นครูสอนศิลปะ ใช้ภาษาอังกฤษทุกคำเพราะว่ามีแต่นักเรียนต่างชาติและชาวอเมริกันที่มาเรียนกับผมเท่านั้น