Get Adobe Flash player

อยู่ปารีสถิ่นดี สบายไปแปดอย่าง โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

การอยู่กรุงปารีสในฐานะของผมมีหลายระดับ และถ้าผมอยากจะอยู่กับทุกคนที่เอื้อเฟื้อที่อยู่อาศัย เขาจะเต็มใจสุดๆ อยากให้ผมและแพ็ทไปอยู่ด้วย แต่ผมถือทัศนคติไทยๆคือการ เกรงใจ กลัวเพื่อนๆจะไม่อยู่อย่างสุขสบาย ต้องคอยช่วยเหลือต้อนรับขับสู้ผมทั้งสอง ผมเลยไปหาบ้านเช่าอยู่เองดีกว่า เผอิญโอกาสของผมเจอแต่สิ่งดีๆ รู้จักชาวฝรั่งเศสที่ดีๆคอยแนะนำให้อยู่ในถิ่นดีที่เป็นชาวฝรั่งเศสแท้ ในที่สุดเราได้โฮเต็ลอพาร์ตเม้นต์ คือเป็นโรงแรมและอพาร์ตเม้นต์ให้เช่า แต่ว่ามีกฎต้องเช่าอยู่เกิน 15 วันถึงจะมีสิทธิ์ ผมโชคดีไปปารีสไม่เคยต่ำกว่าเดือนสักครั้ง เลยมีโอกาสได้เช่า

ผมรู้จักกับ “มาเรีย” เธอเป็นชาวฝรั่งเศสแท้ เกิดที่ปารีส เป็นเจ้าของโรงแรม เธอมีนิสัยดี มีนิสัยแบบไทยคือการเอื้อเฟื้อต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เสียอย่างเดียวเธอพูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้ ผมต้องพูดภาษาฝรั่งเศสด้วยถึงเข้าใจดี อย่างน้อยๆต้องพูดอังกฤษผสมฝรั่งเศส ประมาณนั้นล่ะครับ

การอยู่ปารีสถิ่นดีนั้นคือที่ไหนกันแน่ ต้องอยู่ในถิ่นชาวฝรั่งเศสเท่านั้น จะถือว่าเป็นถิ่นที่ดีปลอดภัยทุกประการ ถิ่นเลวๆคือมีชาวต่างชาติอพยพมาจากยุโรปตะวันออกแล้วมาอาศัยอยู่ที่ปารีส ตัวร้ายสุดคือถิ่นยิบซี ซึ่งแต่ละคนหน้าตาดีๆทั้งนั้น แต่ว่าชอบล้วงกระเป๋าฉกชิงวิ่งราวมาก เผลอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว ไม่ต้องตกใจนะครับท่านที่ยังไม่เคยไป อย่าไปนั่งรถใต้ดินสายหนึ่ง สายนี้ร้ายมาก ส่วนสายอื่นๆโอเค หมั่นระมัดระวังตัวเองก็แล้วกัน แต่จริงๆแล้วชาวฝรั่งเศสเป็นคนดีถ้ารู้จักลึกซึ้งกันลงไป เดี๋ยวนี้ไม่ว่าที่ไหน ลอนดอน, เวนิช, เบอร์ลิน กลายเป็นถิ่นที่ต้องระมัดระวังเอาไว้ก่อน ส่วนผมใส่หมวกแบเล่ย์ พวกเขาคิดว่าผมเป็นฝรั่งเศส ผมเลยอาศัยใช้ภาษาพยักหน้าเอาไว้และยิ้มสยามเพิ่มอีก แค่นี้ปลอดภัยแล้ว

ถ้าเดินทางคนเดียวที่ยุโรป ผมเคยนั่งรถเมล์จากกรุงปารีสไปประเทศออสเตรีย(Austria) รถออกกลางคืนถึงออสเตรียประมาณแปดโมงเช้า ในช่วงหน้าหนาวต้องฝ่าหิมะรวมทั้งเวลาจอดที่สถานีเปลี่ยนรถต้องระวัง เพราะน้ำค้างกลายเป็นน้ำแข็งเต็มไปหมด เป็นประสบการณ์ที่ยากจะลืมและได้เรียนรู้ชีวิตชาวยุโรปในฤดูหนาว เหมือนบ้านเราในฤดูฝนต้องคอยดูว่าฝนจะตกรึเปล่า และจะเตรียมตัวอย่างไร การดำรงชีวิตไม่ว่าจะที่ไหนจะลำบากต้องผจญภัยธรรมชาติทั้งนั้น

การอยู่ปารีสถิ่นดีและปลอดภัยให้ดูที่การแต่งตัว ถ้าถิ่นไหนดีจะมองเห็นผู้คนแต่งตัวดีๆมีแฟชั่นตั้งแต่หัวจรดเท้า แค่มองดูก็เพลินตาแล้ว ผิดกับชาวอเมริกันชอบสบายๆ ตามใจตัวเอง ทุกครั้งที่ผมอยู่ปารีส ผมจะอยู่ที่ถิ่นดี รวมกับชาวปารีสระดับกลาง ไม่รวยไม่จน อาหารการกินไม่แพงเกินเหตุ ผมมีเทคนิคการอยู่ปารีสให้สบายเหมือนบ้านเกิด ข้อที่หนึ่งต้องพูดฝรั่งเศส ข้อที่สองอยู่ในถิ่นดี ข้อนี้ลำบากหน่อย ต้องอาศัยมีเพื่อนเป็นฝรั่งเศส เขาจะบอกได้ สำหรับผมใช้หลักอยู่ร่วมกับเจ้าของถิ่นเอาไว้ก่อน ถ้าไปอยู่ใกล้ถิ่นอพยพจะลำบากหน่อยในเรื่องความปลอดภัย อย่าลืมนะครับว่าเมืองปารีสเป็นเมืองนักล้วงกระเป๋าจากพวกยิปซี ไม่ใช่คนปารีส ผมเคยรู้จักขอทานยิปซีเพราะว่าชอบให้เงินขอทานจนรู้จักกัน เขาชอบมานั่งขอทานที่ใกล้ห้องขายตั๋วรถไฟใต้ดิน พอผมเดินผ่าน ผมจะแบ่งปันเงินที่มีให้บ้าง เธอมองตาปริบๆแล้วกล่าวคำขอบคุณ “แม็กซี่” ให้ สำหรับขอทานชาวตุรกีชอบนั่งหมอบมุดหน้า วางกระป๋องใส่เงินไว้ข้างหน้า พอได้ยินเหรียญกระทบกระป๋องจะเงยหน้าขึ้นเก็บสตางค์

ผมเป็นคนชอบให้ทั้งนี้รวมทั้งแพ็ทด้วย เวลาอยู่ปารีสเพื่อนยินดีต้อนรับเราทั้งสอง ประการสุดท้ายผมไม่เบ่งทับถมคนเลย ถือว่าทุกคนเป็นเพื่อนมนุษย์ เกิดแก่เจ็บตายเป็นของธรรมดา มุ่งทำดีเสมอๆ รับรองว่าจะมีความเป็นอยู่สุขสบาย