Get Adobe Flash player

ผมในสายตาชาวอเมริกัน โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

เมื่อเช้านี้ผมได้ยินชาวอเมริกันพูดถึงผมในแง่ดีว่า ผมเป็นศิลปินที่ดีมีผลงานเป็นที่ยอมรับทั่วๆไป แต่ในใจของผมมันแย้งอยู่ลึกๆ มันยังไม่เคลียร์เหมือนชาวยุโรปและอเมริกาที่นับถือและยกย่องผมในสิ่งที่พิสูจน์ได้แน่ๆชัดๆคือเสียงจากลูกศิษย์ทางศิลปะชาวอเมริกันและชาวยุโรปที่อาศัยอยู่ในอเมริกา มาเรียนศิลปะกันตลอดเวลา 33 ปี ผมมีลูกศิษย์มาสมัครเรียนอย่างสม่ำเสมอไม่เคยขาดและผมยึดเป็นอาชีพได้ในตำแหน่งครูสอนศิลปะที่มีรางวัลพ่วงหลังจากองค์การธุรกิจแห่งเมืองเวนิช แคลิฟอร์เนีย ได้ประกาศยกย่องผมว่าเป็นครูสอนศิลปะมีคุณภาพ

ในหนังสือพิมพ์ Free Venice, Since 1968 ได้เขียนถึงผมเอาไว้โดยนักเขียนชื่อ Ann Alvarez เป็นผู้เขียนถึงในหัวข้อ Get to know Vibul ใครที่ถนัดเว็บไซต์ลองเปิดอ่านดูได้ตลอดเวลา นี่คือบางส่วนในชีวิตจริงของผมที่เป็นจริง ไม่คุยไม่เบ่งใคร อยู่อย่างเจียมตัว ปราศจากตำแหน่งใดๆ นอกจากตำแหน่ง “ศิลปิน” Artist เท่านั้น จริงๆนะครับ

ในเมื่อผมมีแบ๊คกราวน์ทางศิลปะที่นี่อเมริกา ผมจึงคิดส่งเสริมศิลปะและวัฒนธรรมไทยขึ้นเมื่อเกือบสามสิบปีที่ผ่านไป บัดนี้เป็นปีที่จะครบรอบเป็นปีที่ 33 ที่ผมเอ่ยไว้ข้างต้น ท่านผู้อ่านครับ โปรดอย่าลืมนะครับ ผมไม่มีใครเอ่ยถึงผมเพราะว่าผมเป็นศิลปินเฉยๆ ไม่มีอะไรจะน่านับถือ ผมไม่เคยคิดอะไรเพราะผมเป็นชาวพุทธจริงและเข้าใจในชื่อเสียงเกียรติยศมีและเสื่อมไปในที่สุด ผมเลยยึดความดีเอาไว้อย่างเหนียวแน่น

เอ้าจริงนะครับ ก็เพราะความดีของผมและผมอยู่ในสังคมอเมริกันเมืองเวนิชดินแดนเหยียดผิวได้อย่างสุขสบาย ผมได้รับการยอมรับจากพวกเขาโดยปราศจากเหยียดผิวและอยู่รวมกับเขาได้อย่างดี แต่อย่างว่าล่ะครับ  ผมฟันฝ่าอุปสรรคมามาก สามารถจะเป็นที่ปรึกษาใครๆที่อยากจะอยู่รวมกับพวกเหยียดผิว จะทำยังไง คำตอบคือคุณต้องมีความสามารถสูงมากกว่าเท่านั้นแหละครับ เหยียดผิวหายไปหมด คนอเมริกันเป็นคนดีมีศีลธรรมนะครับ ถ้ารู้จักพวกเขาดีๆจะมองเห็น ผมเคยไปยืนอยู่ที่ใจกลางกรุงปารีส มีคนมาถามผมว่าเป็นคนปารีสรึเปล่าเพราะผมใส่หมวดแบเล่ย์เป็นประจำเหมือนพวกเขา ผมตอบไปว่าผมเป็นคนไทย ชายหญิงคู่นั้นพูดสวนออกมาว่า ไทยอยู่ไหน? ผมต้องอธิบายเสียนานจึงรู้และคิดว่าเขาทั้งสองจะรู้จักไทยในแง่ดีจากผมอีกด้วย ดีใจที่บอกเขาด้วยตนเอง

ศิลปะและวัฒนธรรมไทยแบ่งเป็นหลายสาขา แต่ที่ผมเคยเล่าเรียนมาและได้สัมผัสมาด้วยตนเองได้แก่ ศิลปะศรีวิชัย อยู่ในยุคศตวรรษที่ 14 เป็นพระพุทธรูป พระโพธิสัตว์ปัทมปาณิ เป็นพระพุทธรูปสำริด ได้รับอิทธิพลจากศิลปะอินเดียแบบคุปถะ มีความสูง 63 ซ.ม. สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ขุดพบใน อ.ไชยา จ.สุราษฎร์ธานี เมื่อ พ.ศ.2498 ความงดงามอ่อนช้อยของพระพุทธรูปพระโพธิสัตว์องค์นี้เป็นที่เลื่องลือในหมู่นักศิลปะไทยและชาวไทยมากองค์หนึ่ง ที่ผมนำมาเอ่ยเพราะว่ามีความศิลป์และงดงามเป็นอย่างยิ่ง

ท้ายสุดผมอยากเขียนถึงพระพุทธเจ้าสอนให้มนุษย์ช่วยตัวเอง ไม่ต้องไปหวังให้ใครช่วย พุทธศาสนาสอนไว้ว่า ทำดีไม่ว่าเวลาใดเป็นฤกษ์ดีและเรื่องดีทั้งสิ้นและยังพูดไว้ว่าความเสมอภาคและเสรีภาพ ทุกคนเกิดมาเท่าเทียมกัน ด้วยเหตุผลข้างต้นจึงทำให้ผมและครอบครัวมีความเป็นอยู่สุขสบายอยู่ในอเมริกา ไม่มีปัญหาใดๆ ปัจจุบันมีตำแหน่งเป็นศิลปินไทย-อเมริกันเท่านั้น อย่างอื่นๆมีอีกแยะแต่ไม่จำเป็นต้องพูดถึงเพราะว่าตำแหน่งศิลปิน Artist สูงสุดสำหรับผมแล้วครับ