Get Adobe Flash player

การให้ Giving โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ในวัฒนธรรมของมนุษย์ทั่วๆไปจะรู้จักการให้เป็นอย่างดีทุกคน และการให้ยังรวมอยู่ในหลักธรรมแห่งพระพุทธศาสนาอีกด้วย ทุกๆวันนี้ผมมีอยู่ดีกินดี ไม่เดือดร้อนอะไรหรือประสบในสิ่งไม่พึงปรารถนา ผมและครอบครัวประสบแต่ความสุขความเจริญ ครอบครัวและญาติพี่น้องของผมเคารพใน “ทำดีได้ดี” บัดนี้ความดีของผมที่สะสมสร้างเอาไว้มันออกมาในช่วงนี้ ผมจึงเชื่อสนิทใจเลยว่าการทำดีต้องได้ดี แม้ว่าจะถูกรังแกกลั่นแกล้งอย่างไรก็จะพิสูจน์ได้ในความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย และเชื่อสุภาษิตไทยๆของเราในเรื่องเศรษฐียังขาดไฟ

เมื่อเร็วๆนี้ผมพบแล้วคือเรื่องของไฟไหม้ที่สร้างความลำบากแก่เศรษฐีผู้มีสมบัติมากมายอยู่ในเขตไฟไหม้ในแคลิฟอร์เนีย ต้องลำบากกลัวไฟไหม้อาจเกิดขึ้นแก่พวกเขารวมทั้งเจ้าของบ้านที่ผมเช่าอยู่ในปัจจุบันก็ยังลำบากต้องไปเฝ้าดูสถานการณ์ไฟจะลุกลามไปยังไง ผมเห็นใจเพื่อนและลูกศิษย์ศิลปะผู้เพิ่งซื้อบ้านอยู่ที่บริเวณไฟไหม้ ต้องอพยพไปอยู่ที่อื่น ยังไม่ทันได้เข้าอยู่ แต่จะไม่มีใครมาควบคุมธรรมชาติได้ ไฟไหม้ครั้งนี้เกิดจากไฟป่าที่ลุกลามไปทั่ว

สำหรับการให้สามารถช่วยเราได้อย่างไร หลายคนอาจแย้ง ให้เขาแล้วจะเหลืออะไร คือมีแต่ให้ๆคนอื่น เรื่องนี้มันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก บางทีเราให้คนนี้แต่คนอื่นกลับให้เรา คนที่เราให้เขาไม่เคยคิดให้อะไรตอบแทนเราเลยก็มี แถมยังไม่ขอบใจก็ยังมีอีกนะครับ การอาสาสมัครต่างๆก็คือการให้โดยไม่หวังผลตอบแทน อย่างเช่นผมเคยสอนศิลปะจนครบสามสิบปีมาแล้วโดยเป็นครูศิลปะอาสาสมัคร แต่ผลที่ผมได้รับกลับเป็นสังคมชาวอเมริกันกลับหันมาช่วยเหลือ โดยมาสมัครเป็นลูกศิษย์เรียนศิลปะ ยอมจ่ายค่าเล่าเรียนในราคาสูงได้ กลายเป็นรายได้สำคัญของครอบครัวของผมสามารถดำรงชีวิตอยู่ได้

วันหนึ่งผมกลับบ้าน มีคนเอาซองจดหมายมาเสียบไว้หน้าประตูทางเข้าบ้าน พอเปิดดูกลายเป็นเงินสดเกือบพันเหรียญ ผมงงมากและคิดไปต่างๆนานา ผมนำเรื่องไปเล่าให้เพื่อนบ้านฟัง ทุกคนตอบว่า “มันไม่เกิดขึ้นกับเขาบ้าง” ทุกคนแนะนำให้ผมใช้เงินที่มีคนให้เถอะ ไม่ต้องลังเลใจ ถ้าไม่ให้คุณ เขาจะมาเสียบเงินไว้ทำไม ยังงี้มันเกิดขึ้นกับผม ซึ่งผมคิดว่าผมทั้งสองเป็นคนให้โดยไม่หวังตอบแทนอะไร คนที่คิดมากจึงตอบแทนผมบ้าง

การให้ ไม่มีสิ้นสุด บางครั้งผมนั่งรอเครื่องบินไปยุโรป มีคนมาทักทายว่าผมจะไปไหน ผมตอบว่าจะไปปารีส เขาบอกว่าเขามีที่พัก ถ้าผมทั้งสองไม่มีที่พัก เขาให้เบอร์โทรศัพท์เอาไว้ ต่อมาเราพบกันที่ปารีส แต่ไม่ได้พักบ้านเขา เพราะว่าผมจองอพาร์ตเม้นต์เอาไว้ก่อนหน้า

ครั้งหนึ่งผมพบสุภาพสตรีกลางคนที่แอลเอ เธอบอกผมว่าถ้าจะไปประเทศออสเตรีย ให้บอกเขาเพราะเขามีบ้านพักให้อยู่ฟรี วันหนึ่งผมไปตามคำพูดของเธอ ได้ไปอยู่บ้านพักสองชั้น มีห้องพักอยู่ชั้นบน ผมไปพักและเข้าไปเยี่ยมบ้านคุณแม่ของเธอ ซึ่งเธอเป็นคนใจดี พอพบกันงัดเอาไวน์ขาวที่เธอทำเองมาเปิดเลี้ยงแล้วคุยกันสนุกสนานทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกันในวันนั้นเอง เรื่องต่างๆผมเชื่อว่าผมเป็นคนให้มากกว่าเอาของคนอื่น อาจมีผลทำให้ผมมีคนให้ สิ่งแปลกเกิดขึ้น ผมขอเตือนใจผู้ที่จะให้ต้องมีความบริสุทธิ์ใจเหมือนการทำบุญนะครับจะบังเกิดผลแน่ไม่ช้าก็เร็ว แต่ว่าบางคนเกิดมาไม่เคยให้ใครเลย ประเภทสลึงมันก็ไม่กระเด็น ทำนองนั้น ก็มีเยอะ

เรื่องสุดท้ายคือการดูถูก มองไม่เห็นความสำคัญ มองข้ามไป นี่ก็สำคัญ เพราะว่าผลมันก็คือคนอื่นเขาก็มองข้ามคุณไปเพราะราศีมันไม่จับ คนมองเห็นว่าใครดีใครไม่ดี “กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์คน” นะครับ