Get Adobe Flash player

โชว์ภาพเขียนที่ลูฟว์ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ในฐานะเป็นศิลปินไทยสาขาจิตรกรรม(ทัศนศิลป์)โดยตรงตั้งแต่เริ่มเรียนศิลปะ ผมจึงมีประสบการณ์และความชำนาญทางภาพเขียนมาก ผมจึงคิดหาทางไปโชว์ภาพเขียนของผมที่อาร์ตมิวเซียมสำคัญๆที่ยุโรป ในที่สุดผมได้โชว์ภาพเขียนที่ลูฟว์ กลายเป็นสองศิลปินไทยคนแรกที่ได้โชว์ที่นั่น

ผมและแพ็ทตั้งใจจะนำภาพเขียนไปโชว์ที่ลูฟว์ ซึ่งวงการศิลปะนานาชาติถือว่าอยู่ในความสำคัญระดับโลกศิลปะแห่งหนึ่ง เมื่อผมทั้งสองนำภาพเขียนไปร่วมนิทรรศการภาพเขียนที่นั่น ปรากฏว่าไม่มีข่าว ผมต้องทำข่าวขึ้นเองเพื่อให้คนไทยรู้เอาไว้บ้างว่าวงการศิลปะไทยก้าวหน้าเหมือนกัน แต่การกระทำของผมกลับเป็นเรื่องไม่สำคัญ ผมคิดเอาเอง “แต่ก็ไม่เป็นไร” เป็นคำพูดของไทย เป็นการปิดทองหลังพระก็แล้วกัน ใครๆก็รู้และเข้าใจดี อีกเรื่องหนึ่งคือ California Art Council แห่งมลรัฐแคลิฟอร์เนีย ได้มอบรางวัลศิลปินแห่งมลรัฐฯ ให้ มอบเงินรางวัลและตำแหน่งให้ เรื่องของผมก็ยังเงียบอีกตามเคย

และทำไมผมจึงต้องเขียนขึ้นวันนี้ เพราะบางทีอาจเป็นแนวทางให้ศิลปินรุ่นใหม่ๆได้ ในอดีตผมเคยโชว์ภาพเขียนที่บางกะปิอาร์ตแกลเลอรี่ มีผู้คนสนใจทางศิลปะเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก ผมและเพื่อนๆศิลปินอยู่ในยุคบุกเบิกของศิลปินไทย ผมมีหนังสือสูจิบัตรเป็นหลักฐานการแสดง มีภาพถ่ายพิธีเปิดนิทรรศการ ผมทำจนกระทั่งย้ายมาอยู่อเมริกา มาอยู่ที่นี่ก็ยังทำชื่อเสียงให้แก่ไทยโดยส่วนรวมอีกเช่นเคย ผมไม่เคยหยุดนิ่ง สิ่งที่เสียของผมคือผมไม่ได้แนะนำว่าผมเป็นใครก็อาจเป็นได้ทั้งนั้น หรือไม่มีใครมองเห็น เป็นไปได้นานาประการ ส่วนลึกส่วนตัวผมเป็นคนเกิดวันเดียวกับศิลปิน “แวนโก๊ะ” ผู้อาภัพ ผมอาจจะเป็นเหมือนก็เป็นได้อีก ถ้าใครเชื่อเรื่องชาติกำเนิดและดวงของมนุษย์แต่ละคนย่อมเป็นไปได้อีก แต่ว่าผมเป็นคนเกิดมาอดทนมาก อาศัยความจริงของคนเกิดมาแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน และ “ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย” เลยมีความรู้สึกสุขสบายใจอยู่ตลอดเวลา และเริ่มสร้างผลงานศิลปะที่นี่อเมริกาใหม่ให้มีคนรู้จัก ซึ่งมีชาวอเมริกันที่ตระหนักถึงคุณค่าของ “ศิลปิน” Artist เป็นส่วนหนึ่งของสังคม เป็นความสมดุลทางด้านจิตใจของสังคม ผมจึงถูกสังคมอเมริกันคอยดูแลช่วยเหลือโดยปริยาย ได้รับรางวัลหลายรางวัลรวมทั้งรางวัล Asia Alive ซึ่งผมถูกใจอยู่มากที่ได้รับรางวัลนี้ เพราะว่าผมเป็นคนไทย ส่วนรวมเรียกว่าเป็นชาวเอเชีย เพราะฉะนั้นรางวัล Asia Alive จึงเป็นรางวัลถูกต้องที่สุด

รางวัลนี้ได้เงินและการอบรมให้เป็นศิลปินที่มีคุณค่าต้องมีคุณสมบัติอย่างไร มีข้อหนึ่งคือ

“Abilities to create the rich artistic..in the state of California..for the benefit the next generation of artists and all citizens of the state of California..”

เป็นสิ่งที่ผมประทับใจในการอบรมที่ศูนย์อบรมฯแห่งแคลิฟอร์เนีย คือเมือง California Arts Council Asilomar Conference Monterey แต่ที่เมืองไทยมีความรู้สึกว่าทำอะไรลงไปนึกถึงเกิดเป็นคนไทย รักเมืองไทย ทำอะไรดีๆเพื่อประเทศไทย มีความรู้สึกภูมิใจลึกๆที่ทำให้บ้านเกิด ผมเกิดที่จังหวัดฉะเชิงเทรา แต่มาอยู่ที่ยุโรปและอเมริกานานกว่าสามสิบปี ทุกครั้งที่มีกิจกรรมทางศิลปะจะบอกว่าเป็นศิลปินไทยทุกครั้ง ถึงแม้ว่าทางมลรัฐแคลิฟอร์เนียได้มอบรางวัลเป็นศิลปินแห่งแคลิฟอร์เนียให้ก็ตาม ผมยังภูมิใจในความเป็นศิลปินไทยร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่ดี

อนึ่ง การกระทำปิดทองหลังพระของผมก็ยังดำเนินไปเรื่อยๆ โดยมีความสุขสบายใจเสมอมาจนเป็นเรื่องความเคยชินแห่งชีวิตไปแล้ว วันๆหนึ่งผมมีอาชีพศิลปินไทย ก็ดำเนินชีวิตอย่างดีในอาชีพ มีอาร์ตสติวดิโอครบรอบ 33 ปีในปีนี้