Get Adobe Flash player

ยิ่งมีอายุมาก ยิ่งรักเมืองไทยสุดๆ โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

เพราะอะไรรึครับท่านผู้อ่าน และท่านผู้อ่านเรื่องศิลปะของผมอาจจะงงๆอยู่ เพราะว่าผมไม่ได้เอ่ยถึงการรักเมืองไทย แต่ไหนแต่ไรไม่เคยเขียน คำตอบคำแรกคือ ไม่ว่าผมจะเดินทางไปไหนที่อเมริกา ยุโรปตะวันตกและตะวันออก ผมไปมาหมด ไปแบบอยู่กับเพื่อนชาวยุโรปที่เปรียบเสมือนเพื่อนรักที่กลายเป็นญาติกัน ทุกคนต่างรักคนไทยและเมืองไทยสุดๆ

ผมมีเพื่อนเป็นชาวอังกฤษ Dewey และครอบครัว ผมมีเพื่อนเป็นชาวออสเตรีย Gunther และ Mergrit และครอบครัวอย่างดี บางครั้งไปยุโรปหลายคนให้ไปพักที่บ้านของเขา ครั้งหนึ่งผมไปพักที่ออสเตรีย เมือง Hartburg เมื่อหลายปีมาแล้ว สมัยนั้นยังไม่ค่อยมีชาวเอเชีย ผมเดินไปไหนมาไหนกับ “แพ็ท” มีคนแอบดูและจ้องมอง ผมไม่ว่าอะไรเพราะว่าคนแปลกหน้าย่อมถูกคนมอง ผมผ่านมามาก บางครั้งผมเดินไปถามทักทาย พอเอ่ยเป็นภาษาอังกฤษผสมภาษาฝรั่งเศสและเยอรมันปนกันให้ยุ่ง แต่ได้รับความเป็นเพื่อนทันที และอีกอย่างหนึ่งคือ หมวกแบเล่ย์ ที่ผมใส่ประจำกาย เป็นสื่อสันติภาพ คือคนเอเชียสวมหมวกประจำชาติฝรั่งเศส ท่านผู้อ่านคิดให้ลึกๆ ถ้ามีฝรั่งใส่งอบเดินไปเที่ยวเมืองไทย เราก็ต้องมองคนนั้นบ้างว่าทำไมจึงทำอย่างนั้น ใส่กันแดดหรืออยากจะให้เหมือนคนไทยและยกย่องในวัฒนธรรมของเรา หมวกแบเล่ย์ที่ผมสวมจึงเหมือนกันโดยปริยาย

ตามหลักสากล บรรดาศิลปินสาขาต่างๆของแต่ละประเทศทุกๆคนจะเปรียบเสมือนทูตวัฒนธรรมกลายๆ คือศิลปินทุกคนย่อมบ่งบอกลักษณะของวัฒนธรรมของประเทศนั้นๆ คือมีศิลปะประจำชาติอยู่ในตัว ไม่ว่าศิลปินจะเดินทางไปไหนๆจะกลายเป็นสิ่งที่เผยแพร่วัฒนธรรมไทยไปในตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยิ่งเดินทางไปลึกๆมีชาวยุโรปตะวันออกมาถามผมตรงๆว่า What Thai? ผมต้องร่ายยาวถึงประวัติของประเทศเราว่าเราเป็นประเทศเก่าแก่ เป็นผู้สืบเชื้อสายมองโกล คือเรามีสีผิวเหลือง ที่ฝรั่งเศสมีคนมาขอดูผิวใกล้ๆ ยกแขนขึ้นดูอยากมองเห็นผิวสีเหลือง เพราะฉะนั้นถ้าใครเดินทางไปทั่วๆหลายประเทศอย่างผม อาจเจอสิ่งแปลกอย่างชนิดไม่เชื่อหูตัวเองและการกระทำของผู้อยากรู้อยากเห็นในบางสิ่งบางอย่าง บางครั้งถ้านำมาเขียนจะเป็นภาษาเขียนที่ไม่สมควรและไม่สุภาพอย่างยิ่ง บางครั้งผมต้องทำตัวเฉยๆ ไม่โต้ตอบอะไร ในความเป็นมนุษย์ย่อมเข้าใจในความรู้สึกของแต่ละคน

หันกลับมาเขียนถึงยิ่งรักเมืองไทย ก็เพราะว่าไม่ว่าจะเดินทางไปไหนถ้าเขารู้ว่าผมเป็นคนไทย พวกเขาจะแสดงความรู้สึกว่าชอบและรักเมืองไทย ทั้งคนไทยและสถานที่ต่างๆที่เขาอ่านพบ บางคนเคยไปเมืองไทยมาแล้ว เวลาเจอผมและแพ็ทที่ยุโรปมักขออนุญาตเลี้ยงกาแฟหรืออาหารสักมื้อเพื่อแสดงความชื่นชมในประเทศไทยของเรา สำหรับผมไม่ใช่รักเมืองไทยอย่างเดียว ยังนำเอาศิลปะและวัฒนธรรมไทยของเราออกมาเผยแพร่ที่นครลอสแองเจลิสเป็นคณะแรกและบุคคลแรกที่คิดทำ และนำออกมาเผยแพร่ในนามของ Thai Cultural Day ทางแอลเอซิตี้และสถานกงสุลใหญ่ต่างยินดีช่วยเหลือทุกๆปี ในปีนี้จะครบรอบฉลอง 25 ปี ซึ่งขณะนี้ทางแอลเอซิตี้ได้อนุมัติเงินช่วยเหลืองานวันวัฒนธรรมไทย จะจัดในวันที่ 16 เดือนกันยายน ศกนี้ ณ ศูนย์วัฒนธรรมของแอลเอซิตี้ คือบานสะเดลพาร์ค ที่เคยจัดมาเป็นประจำ

สิ่งที่ผมจั่วไตเติ้ลไว้วันนี้ “ยิ่งมีอายุมาก ยิ่งรักเมืองไทยสุดๆ” เพราะว่าผมมองเห็นชุมชนอื่นๆ และแอลเอซิตี้รักศิลปวัฒนธรรมไทยของเราเป็นอย่างมาก สังเกตได้จากยินดีสนับสนุนเท่าที่เขาจะช่วยได้ เอาล่ะครับ เป็นอันว่าปีนี้ทางศูนย์ศิลปวัฒนธรรมไทยจะมีงาน วันวัฒนธรรมไทย ครั้งที่ 25 ได้แน่นอนแล้ว ผมดีใจจริงๆ และรักเมืองไทยสุดๆด้วย