Get Adobe Flash player

มีวิชาเหมือนมีทรัพย์อยู่นับแสน โดย อ.วิบูลย์ วันประสาท

Font Size:

ผมเชื่อ “ความรู้” และต้องรู้ดีไม่ใช่อวดเก่ง พอเอาเข้าจริงๆไม่รู้เลย ผมนั่งดูสังคมมานานตั้งแต่อยู่เมืองไทย ยุโรป และอเมริกา พบความจริงที่สุดคือ “ความรู้” นั่นเองครับที่จะเอาตัวรอดได้

ผมออกจากเมืองไทยยามค่ำคืนมุ่งไปแฟรงค์เฟิร์ส-เยอรมัน ไปศึกษาหาความรู้ที่เมืองสตุดการ์ด อยู่ระยะหนึ่ง ที่นั่นได้เรียนได้ศึกษาศิลปะตะวันตกแท้จริง ไม่ใช่ดูจากหนังสือ ได้เห็นของจริงแท้ๆ ยกตัวอย่างภาพเขียนของศิลปินระดับโลกนั้นมีเทคนิคและมีศิลปะอย่างไร เมื่อศึกษาแล้วยังไม่พอ ยังต้องศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมอยู่ตลอดเวลา นี่คือความจริงที่ผมสอนลูกศิษย์นานาชาติได้สำเร็จ อีกอย่างหนึ่งคือเรื่อง “ภาษานานาชาติ” ไม่ใช่จะรู้อยู่แค่ภาษาบ้านเกิดเมืองนอน ต้องมีความรู้ดีอย่างน้อยภาษาสากล อาทิ อังกฤษ เป็นต้น และต้องรู้ขั้นเป็นครูเขาด้วย ไม่ใช่แกล้งๆรู้ ไม่ได้ครับ จะเอาตัวไม่รอดแน่นอน

ผมอยู่อเมริกาและยุโรปรวมๆแล้ว 33 ปี เป็นเครื่องยืนยันและมีประสบการณ์จริง จึงรู้ว่า “ถ้าไม่มีวิชา” จะหาเงินไม่ได้ เมื่อหาเงินไม่ได้ก็จะอยู่ได้อย่างไร จริงไหมครับ ผมอยู่อเมริกาผมอยู่ได้เพราะมีความรู้ความสามารถจริง รวมทั้งใช้วิชาชีพที่เล่าเรียนมา ซึ่งไม่ใช่ของง่ายๆ ถ้าจะคิดถึง “เชื้อชาติ” ผมมีเพื่อนเป็นฝรั่งเศส “ชาลาวี” เธอกับผมเป็นเพื่อนศิลปิน ผมสังเกตดูจากการขายภาพเขียน ภาพเขียนของเธอจะขายง่ายกว่าเป็นศิลปินไทย ยังไงๆผมสู้มาก สู้จนเอาชนะด้วยความสามารถทางศิลปะ

เอาล่ะครับผม จะเล่าเรื่องดังกล่าวให้ฟัง วันหนึ่งเพื่อนผมคนนี้ขายภาพได้หนึ่งพันสองร้อยเหรียญ คนซื้อบอกผมว่าเพราะว่าเธอเป็นศิลปินฝรั่งเศส เห็นไหมครับ คนซื้อภาพเพราะเชื่อถือเชื้อชาติเอาไว้ก่อน ในฐานะศิลปินไทยหรือจะสู้ได้ แต่ว่าผมไม่กลัวใคร อาศัยภาพเขียนของผมมีคุณภาพทางศิลปะมากกว่า คนซื้อภาพเขียนรู้ดีมีถมไป ก็เลยเฉยๆ ยังไงๆเพื่อนก็คือเพื่อน จะมีเรื่องอื่นๆมาทำให้แตกแยกได้ยังไง ผมเป็นคนนับถือเพื่อนที่มีอาชีพเดียวกันมานมนานมาก และการนับถือนี่แหละทำให้ผมมีความเจริญขึ้นตลอดเวลา เพราะว่าเมื่อเรานับถือกัน ศัตรูจะไม่มี เมื่อไม่มี มีแต่คนสนับสนุน ความเจริญจะวิ่งเข้ามาหาทันที

อีกประการ “ให้”(Give) ผมยึดถือปฏิบัติมาช้านานเหมือนกัน ผมและแพ็ทเป็นคนชอบให้ สิ่งที่ผมทั้งสองให้ได้ ยกตัวอย่างรับอาสาขับรถให้คนชราไปซื้อของที่ตลาด เป็นต้น คือเรายังมีเวลา มีร่างกายสมประกอบ พอทำได้ไม่นิ่งดูดาย ในขณะเดียวกันคนที่เห็นจะหันมามองและช่วยเหลือเราได้เมื่อเรามีปัญหา อีกประการหนึ่ง เราเป็นชาวต่างชาติที่มาอาศัยอยู่ที่นี่ ต้องเป็นคนดีในสายตาของพวกเขา ในปัจจุบันผมและแพ็ทอาศัยอยู่ใจกลางคนเหยียดผิวเลย แต่ว่าอยู่ได้เพราะมีจิตใจโอบอ้อมอารีมาตลอด สามารถเอาชนะการเหยียดผิวได้สบายมาก ไม่เชื่อลองทำกันดู ขออย่างเดียวอย่าแกล้งทำ ขอให้ทำอย่างจริงใจ ใครทำอะไรจริงใจ คนเขารู้นะครับ

เอาล่ะครับ สัปดาห์นี้เราอยู่ในช่วงฤดูร้อนของที่นี่ ขอให้ทุกคนระมัดระวังความร้อนและไฟไหม้ ระมัดระวังเอาไว้จะปลอดภัยเสมอๆ ผมหวังว่าผมเขียนเรื่องมีวิชาเหมือนมีทรัพย์ คงจะช่วยท่านในแง่คิดของชีวิตได้บ้างไม่มากก็น้อย ซึ่งการดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยความรู้ความสามารถจะอยู่ได้ชั่วนิรันดร์นะครับ