Get Adobe Flash player

ทักแล้ว...ขอให้ทำ ตอนจบ โดย อ.วารุณี พิทักษ์สินากร

Font Size:

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นตอน 4 ทุ่ม เรานอนฟังเสียงฝนเปาะแปะ อยู่ที่บ้านบุญรักษา กำลังเคลิ้มจะหลับ

พอรู้ว่าเป็นเจ๊ปุ้ม ตาสว่างจะแกล้งเธอบ้าง  “จานคิดค่าดูฮวงจุ้ยเท่าไหร่  ถ้าจานมาดูให้ที่ บริษัทหนู อ่ะ” “ทำไม่ได้นะ...เพราะนายเอ็ง ...เขาไม่ยอม กับเอ็งข้ามหน้าข้ามตานายเอ็ง เอ็งมีรัย ไปกัดกะใครมา” เธอยังเงียบอยู่ จิตเราสกรีน ห้องที่ทำงานทั้งหมดทันทีทั้งๆที่นอนอยู่ แล้วพูดว่า “ เออ...งานมันทำท่าจะเข้า หลายชิ้น แต่ ลมเปลี่ยนทิศหลุดมือทุกที คนงาน ก็ไม่สามัคคีกัน ชิงดีเด่นกันมากกว่า...แย่นะปุ้ม”(ไม่เคยไปที่ทำงานเธอมาก่อน)

“มันเป็นอย่างงั้นจริงๆ ข้อสำคัญ หนูต้องการรับพนักงานเพิ่ม อีก 5 ตำแหน่ง กับหนูนี่แหละเป็นคนสัมภาษณ์ สกรีนคนงานทุกคน ผ่านมาเดือนแล้วยังไม่ได้ใครสักคน พนักงานแต่ละโต๊ะแต่ละคนต่างก็มีฮวงจุ้ย ส่วนตัวของใครของมัน เดือนนึงแล้วนะจาน หนูสัมภาษณ์ ไม่ได้ใครเลย” “เค้ารู้ว่าต้องทำกะเอ็งน่ะซิเขาเลยวิ่งตูดเปิดเผ่นเข้าป่ายอมตายตกงานอยู่กะบ้านดีกว่า555555” “จานหนูซีเรียดนะช่วยหนูหน่อยสิ” “เดี๋ยว...ขอดูจิตนายเอ็งก่อน... อือ...เขาก็เชื่อเรื่องฮวงจุ้ยเหมือนกันนะจิตใจเขาทั่วๆไปเคเลย” “ใช่ค่ะเขาก็เอาคนมาจัดฮวงจุ้ยแล้วด้วยจริงๆ” “ใช่เขาเชื่อเรื่องฮวงจุ้ย แต่เขาไม่เคยเชื่อ...เจ้าที่ กะที่ข้าพูดไปถูกทั้งหมดแต่แรกว่า ให้ข้าไปจัดไม่ได้ เขาไม่ยอมเพราะเขามีของเขาอยู่แล้ว”ทันทีที่พูดถึงเจ้าที่ของเจ้าปุ้ม เงามืดๆของใครเข้ามาแจมฟังด้วยทันที ...เรื่องอย่างนี้มันรู้ด้วย จิต ..มันศักดิ์สิทธ์ กันที่ณาญ แมน!!!!!  เคสเจ้าปุ้ม ไม่ใช่ต้องดิลกับฮวงจุ้ย แต่ต้องดิลกับเจ้าที่เท่านั้น ใช่ว่าจะทำได้ทุกคน คนต้องบุญถึง ถึงจะรู้สาเหตุ และแก้ได้ ....เอาหรือไม่เอา แต่เรายังไม่บอกเจ้าปุ้ม ยักไว้ก่อน สุดยอดจริงๆ อุ๊บ ต้องคิดเบาๆ เดี๋ยวฤษี ตีปากอีก...ยิ่งเห็นจากต่างภพต่างภูมิมาฟังด้วย เรายิ่งรวน รวนมากๆ ได้แก้แค้นเธอด้วยสนุ๊กๆ ไม่รัก ไม่ทำกะมันหรอก “ใช่ค่ะเขาก็เอาคนมาดูฮวงจุ้ยแล้วจริงๆ” “ข้าช่วยไม่ได้ เขามีของเขาอยู่แล้วเอ็งเอาข้าเข้าไป เอ็งเดือดร้อนแน่อย่าลืมไม่ใช่บ.ของเอ็งเอ็งยังต้องทำงานให้คนอื่น ..งานนี้เอ็งหัวฟูแน่ๆๆๆ 5555 สมน้ำหน้า” “จานบ.กำลังแย่นะ งานหลุดมือหมด งานที่มีอยู่เราทำกันไม่ไหว เราต้องการ คนงานเพิ่ม 5 คน” “เรื่องของเอ็ง... แล้วเอ็งมายุ่งรัยกะข้า ข้าไม่ได้อยู่แผนกจัดหานะเฟ้ย  ข้าอยู่ของข้ากะนกกะปลากะป่ากะเขาของข้าดีๆ อย่ามายุ่งกะข้า”  “จาน จานเป็นกุนซือหนูจานจะต้องช่วยหนู หนูอยากได้คนงานเพิ่ม” เริ่มใจอ่อนสงสารมันเสียงเจ๊เหมือนคนอึไม่ออก เป็นกุนซือตั้งแต่ไม่ไหร่ไม่ได้จ่ายรายเดือน อ๋อ ตามความเข้าใจของเธอเอง  “เออๆๆๆ ขอให้เอ็งได้ซะทียังจะมีสัมภาษณ์ อีกหลายคนนี่” เธอสบายใจ ได้พรจากเราวางหูไป  ก็หวังว่าเธอจะมีปลาตาบอดติดเบ็ดมาทำงานกะเธอสัก ตัว 2 ตัว  เธอทำงานที่ตึก อื้อจือเหลียงชั้นที่เท่าไหร่ไม่รู้ บ.แม่เธออยู่ฮ่องกง ของชาวต่างชาติเพราะเธอเก่งมาก นายเธอให้เธอคุมเงินของบ.ทั้งหมดเพราะรู้กั๊ดกันดี  เพราะเธอเป็นนักบัญชี เงินเดือนมันจึงแสนกว่า แต่เบื้องหลังคนเก่ง คนฉลาด เงินเดือนกว่าแสน อย่างเธอ มีเงาบางๆๆๆ...ของจานวา อยู่เบื้องหลัง ...คือเราเป็นกุนซือให้เธอและคงตลอดชีวิตเพราะเธอประกาศแล้วเช่นกันจะตามจานวา กับสุมาอี้มาด้วย ตึกที่สุมาอี้ ทำงานอยู่ใกล้ๆตึกเธอ สุมาอี้ทำที่ตึก ทิศโก้ ชั้นที่ 17  เวลา 2 หอยนี้นัดพบกันเจอกัน ...ก็พากันนินทา เราเป็นที่สนุกปาก(ในทางที่ดี) แม้จะเก่งงานทุกรูปแบบไม่ว่าด้านกฎหมาย ด้านตัวเลข ด้านจัดหาคนงานแม่ลุยทุกอย่าง  แต่พอถึงกับอะไร ที่เธอ หมดแล้วซึ่งหนทาง หาทางออกให้บ.ไม่ได้ อย่างเรื่องเจ้าที่ ...เธอจะหูตาแหก วิ่งหาเราแทบไม่ทันด้วยรู้ว่าเราคนเดียวเท่านั้นที่จะดิลด้วยได้ แม้จะช่วยเธอไปแล้ว จิตรู้ก็บอกอีกว่า ...ยังไม่สำเร็จ จะแกล้งให้เจ้าปุ้ม ผมฟูต่อไปอีก สัก 2-3-4 กระจุก

อีก 1อาทิตย์ต่อมา ที่เก่าเวลาเดิม เรานอน ฟังฝนตก พรำๆ กำลังจะหลับประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ เธอโทรมาอีก“จานไม่ได้เลย หลุดหมดสัมภาษณ์ กี่คนๆ” “เอ็งต้องพิจารณา..ตนเองอย่างแรง ลองย้ายแผนกตนเอ็ง ไปเช็ดถูถัดไถพวกไรฝุ่นกะลดเงินเดือน เหลือ 3000  เป็นการแก้เคล็ดสักอาทิตย์ดิว่าอาๆๆๆๆ5555” “จานอ่ะ หนูซีเรียดนะ” “แล้วทำไมไม่ได้สักคน สิทธการตัดสินใจก็อยู่กะเอ็งหมด” “บางคนเขาบ้านไกล บางคนเวลาไม่ตามที่เขาต้องการ บางคน คุณสมบัติไม่ถึง มันไม่ตรงกันเลย หนูปวดหัว” “แล้วเป็นความผิดของข้าหรืองัย ตูอยู่ของตูดีๆ ไม่เป็นอันหลับอันนอนเอ็งจะมาคาดคั้นเอาไร?” “จาน.อ่ะจาน..ไม่ผิดหรอกแต่จาน. จะต้องรับผิดชอบเพราะจาน เป็นกุนซือของหนูพยายามจะบอกเราว่า เธอศรัทธาเราแค่ไหน ครั้งนี้เจ้าที่ก็อยู่กับเธอฟังการสนทนาอยู่กับรอคำศักดิ์สิทธิ์ จากปากเราอยู่เขาเป็นเจ้าที่ที่ขี้เล่นเช่นกัน  เขาบอกว่า... “เอายัง...เอายัง” “เราตอบทางจิตว่า เออๆๆๆเดี๋ยวเราจัดให้”  “จาน.จะต้องช่วยหนู เข้าใจมั๊ย?” เสียงเธอคาดคั้นข่มขู่มาตามสาย...เรากระเด้งตัวขึ้นนั่งในมุ้งด้วยความรู้สึกที่พูดไม่ออกบอกไม่ถูก ไม่เคยเลยที่จะมีใครบังอาจมาพูดอย่างนี้กะจานวา แม้แต่แม่ หรือสุมาอี้ นี่ถ้าใครได้มาฟังการสนทนานี้ที่พูดรู้เรื่องกันอย่างเป็นตุเป็นตะ ทั้ง 2 ฝ่าย แต่ใครที่ได้ฟังคนนั้น ต้องไม่รู้เรื่อง ว่ามันพูดอะไรกัน มันจะช่วยกันได้ยังงัย คนนึงเงินเดือนเป็นแสน คนนึงตกงานไร้การศึกษา คนมีการศึกษาเงินเดือนดี beg ขอความช่วยเหลือจากอีกคน  โอ้ยตูต้องบ้าไปแล้วหรือไม่ก็ไม่ใครก็ใครต้องบ้ากันไปข้างหรือมันบ้ากันแล้วหมดทั้งโลกใบนี้...จึงดีที่ไม่มีใครได้ยิน

“เอ็งเล่นกะข้าอย่างนี้เชียวหรือ  อย่างนี้เชียวหรือ ข้าหลานหลวงตามหาบัวนะ...เอาช่วยก็ได้วะ”  จึงสื่อกับเจ้าที่แค่ 2 วินาที “ฟังนะปุ้ม...ไม่ใช่เป็นที่ฮวงจุ้ย ...แต่เป็นที่เจ้าที่  เจ้าที่เขาไม่ชอบนายเอ็งที่เป็นคนไทย เขาไม่ชอบ นายใหญ่เอ็งที่ฮ่องกง แต่เขาชอบเอ็งเพราะเอ็งเป็นคนดี เอ็งคนเดียวที่เขาชอบเขาจึงเก็บงานเก่าไว้รอเอ็ง  แต่ต่อนี้ไปเอ็งจงทำกับเขาเหมือนเพื่อน

จะไปไหนมาไหน โดยเฉพาะไปทำบุญเรียกเขาไปด้วย เวลาไปทำบุญมา บอกเขาว่า เอาบุญมาฝาก พูดกับเขาคุยกับเขา เหมือนเขาอยู่กับเอ็งตลอดเวลา แล้วที่มุมโต๊ะทำงานของเอ็ง เอาขนม วางไว้จานเล็ก ๆวันละหนึ่งชิ้น กะน้ำแดง หรือน้ำรัยก็ได้ เอ็งก็เดินผ่านร้านขนมอยู่แล้วทุกวัน แถม มองดูขนมด้วยชิ้นนั้นน่ะ...แต่มันก็ไม่ซื้ออีงก (เงินก็มีเยอะ) ด่าเธอไปด้วย (ทั้งหมดนี้รู้ด้วยจิต)พรุ่งนี้ เอ็งจงไปยืนหน้าร้านขนมร้านนั้น แล้วมองดูขนมชิ้นที่แพงที่สุด อร่อย ที่สุด แล้วพูดกับเจ้าที่(เขาจะไปด้วย)ในจิต เบาๆว่าฉันจะซื้อขนมชิ้นนั้นให้เธอถ้าเธอให้อะไรที่ฉันต้องการ ฉันจะดูแลเธอ แต่เธอต้องดูแลฉัน กับถ้าเธอไม่ช่วยดูแลฉัน  บ.นี้ก็จะเจ๊งฉันก็อยู่ตรงนี้ไม่ได้ เธอต้องเข้าใจ วันนี้ฉันจะซื้อชิ้นเล็กๆชิ้นนี้ราคาถูกๆให้ชิมไปก่อน อยากกินอะไรดีๆ ต้องช่วยฉันมากๆ กับต้องเข้าใจว่าเงินที่จะใช้ซื้ออาหาร หรือขนมให้เธอ เป็นเงินจากบ. หรือส่วนนึงของเงินเดือนฉัน แต่ก็มาจากบ. ถ้า บ.อยู่รอดเราก็อยู่รอด..ตกลงมั๊ย” เสียงปุ้มตอบมาอย่างละล่ำละลักว่า “หนูรู้ละขนมชิ้นไหนที่จานว่าหนูอยากซื้อ..เดี๋ยวหนูจะไปจัดการเลย Yes!!!!!อิๆๆๆๆๆ เดี๋ยวหนูจะโอนเงินให้” “เฮ้ย..ไม่ต้องนะครั้งที่แล้วเราก็ลองใจดู  เข้าใจมั๊ยพูดกันให้รู้เรื่องไม่ต้องโอนมา” เธอหายไป 4 วัน ครั้งนี้โทรมาตอนกลางวันขณะที่เราเดินทางไปวัดถ้ำเต่าไปดูพิธีตัดกรรม ทางไปฮอดวัดนี้อยู่บนเขาตรงน้ำตกเลย บรรยากาศสุดยอด... โดยมีหนุ่มโชติลูกศิษย์ลูกหาคนนึงพาไป(รู้จักตั้งแต่เราอยู่เมกา เขาเจอเราทางเน๊ตมา 4 ปีแล้วพอกลับมาไทย เขากะแฟนประกบไม่ปล่อยจนปัจจุบัน..ถ้าจะยาวอีก) งานนี้ครูติ๋ม เกาะมาด้วย รู้จักหนุ่มโชติมา เข้าปีที่ 4 เขาศรัทธาเรามาก นี้ก็กำลังจะให้เราไปขึ้นศาลพระภูมิให้ แมน!!!!เรื่องมันยาว บ้าจริงๆ ยังงี้ก็มีด้วย  เพราะศาลเก่ามีอยู่แล้ว แต่อยู่ดีๆ เล่นให้รถวิ่งเข้ามาเสย ศาลหายไปเลยแบนติดดิน เจ้าที่เจ้าทางจัดฉากนัดแนะรู้จังหวะกันดี พร้อมใจกันเผ่นกระเจิงจากศาลล่วงหน้าเพื่อ จัดฉากให้รถเข้าเสียบเพื่อจะได้คนดีมีบุญมาตั้งศาลใหม่ให้ ที่เก่าก็ผิดทิศ ...พวกตูอึดอัดกันสุดทน...อย่างนี้ก็มีด้วยเกิดมาเพิ่งเคยเห็น เพื่อจะให้เราไปตั้งให้ใหม่ ให้ถูกทิศ ให้ถูกคน  ดูดิ เจ้าที่เล่นกันแรงขนาดนี้เลย โชติพาไปดูที่ร้าน  ที่เกิดเหตุ รถมันพุ่งเข้ามาเสยได้อย่างไร รูเล็กนิดเดียว มีเสาไฟฟ้า กับต้นไม้ขนาดใหญ่ขวางอยู่ห่างกันไม่ถึง 8 ฟุต รถยังลอดมาเสยศาลล้มจนได้ เรียกว่าเจ้าที่อยู่ไม่ได้แล้วอยากได้ศาลใหม่กันใจสั่นอยากให้จานวา ไปตั้งให้อยากได้บุญ....ขอให้รู้กะระลึกกันไว้ด้วย...การจะหาผู้หญิงไปตั้งศาลพระภูมิได้เนี๊ยะ...ต้องเป็นทั้ง แม่บุญถึง แม่บุญ ทับ พยายามจะบอกว่าบารมีต้องถึง...อุ๊บ..อีกแล้วจุ๊ๆๆๆๆ ...เดี๋ยวฤษี ตีปาก...ท่านบอกไม่ให้คุยว่าตั้งมาแล้ว 4 ศาล

เสียงปุ้มรายงานมาเสียงใสทางโทรศัพท์ว่า “จานหนูได้คนงาน 2 คนละนะ คนหนึ่งเพื่อนเก่าหนูมันตกงานหนูเลย ...มึงมาช่วยกูก่อน  กับได้จากสัมภาษณ์ มาอีก คน นึง ตอนนี้เลยเหลืออีก 3 ตำแหน่ง สุดยอดเลย...โอ้ยดีใจๆ หนูโอนเงินไปให้แล้วนะ” “เวร....อีกแล้วบอกว่าไม่ต้อง ...ทำไม ไม่เคยทำตามคำสั่ง สงสารไอ้ 2 คนนั้นว่ะ กรรมของมันชะตาขาดจริงๆอยู่กะเอ็ง” “จานอ่ะ...จะโอนจะมีรัยมั๊ย?” “พี่ยุ่งๆวันนี้ กัดกะเอ็งไม่ถนัด ไว้คุยกันวันหลังนะ ดีใจด้วย” จากนั้นมาเธอหายเงียบ เรื่องเจ้าที่นี้ ประมาณ ว่า nothing for nothing  เขาก็หิว เขาก็เหงา เขาก็มี ฟิลริ่ง แต่การที่จะให้ใครไปทำอย่างนี้ทุกคนไม่ได้ เพราะบารมีไม่ถึง เราสื่อได้ ไม่สื่อเปล่าเราแผ่ เมตตาบารมี คู่กับบุญ กุศลที่สั่งสมมาให้เขา เขาจึงสมยอม กับบารมีของปุ้มเองเธอมีฐานดีมากที่จะช่วยได้ กับศรัทธาที่เธอมีต่อเรา สำคัญมาก นี่เจ้าที่ที่ ซิดนีย์ ร้านสาวหล่อหญิงชัช กับหนูเมจิค นับวันนับคืน อยากได้...ทิพย์จากเรามั่งเขารู้กันหมดนะ เพราะแม่ธรณี ...มันผืนเดียวกัน   

พยายามจะบอกว่า ยิ่งใครศรัทธา เราแค่ไหน การช่วยก็จะง่ายมากแค่นั้น ใครเข้ามาแบบลองดี ลองของ จะไม่ได้พบเรา at the first place แต่เริ่มแรกเลย ...ตอนนี้ ปุ้ม...เธอหายไปเลย เพราะงานเข้าทันที เยอะด้วย เจ้าที่อยากได้ขนมอร่อยๆทุกวัน ....จัดงานให้จนเธอ หัวหูฟู แต่เพราะศิษย์คนนี้เป็นศิษย์คนสนิดอีกคนนึง อายุราชการ กับเรา ...ตลอดชีวิต

จึงเอวังลงด้วยประการฉะนี้ จาก เดือนพ.ย.-ม.ค.ปีหน้าเราอยู่ซิดนีย์ติดต่อทางอีเมล์ได้อย่างเดียว

ติดต่อเราได้ที่ 085-660-2475, 053-110-417,02-510-5335, หรือ e-mail This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

www.ajanva.net วันพระ ไม่รับโทรศัพท์

อมิตาภพุทธ